یه روزی میاد که غرورت می شکنه
توی فیلم مادر رو به دخترش کرد و گفت: "دیگه از دستت خسته شدم. فکر می کنی چقدر توی
زندگی شانس بهت رو می کنه و تو تک تک فرصت ها رو به خاطر خودخواهی و غرورت از دست
می دی و دربهای شانس رو به روی خودت می بندی. بهش گفت فکر نکن به حالا که زیبا هستی
و مردها به سراغت می آن، به زمانی فکر کن که این هم خواهد رفت مثل خیلی چیزهای دیگه
ای که از دست دادی و اون وقت دیگه خیلی دیره. اون وقت هم زمان گذشته و تو دیگه
غروری برات باقی نمی مونه که بخوای باهاش فرصت ها رو از بین ببری. مادر به دخترش
گفت: شوهر تو مرد بزرگی بود ولی قدرش رو ندونستی و انقدر آزارش دادی تا رفت. دیگه
تحملش طاق شده بود.
دختر اون شب رفت و نشست توی بار. انقدر خورد که مست شد. چرت و پرت به بقیه می گفت.
اومد خونه. رفت دم توالت فرنگی و آورد بالا و همون جا هم زار زد. مادر اومد و دختر
مغرور با چشمهای گریون هوار می زد که تو راست گفتی مادر. من لیاقت شوهرم رو نداشتم
ولی الان می بینم که چقدر بهش وابسته شدم. چقدر فقدان محبتش رو لمس می کنم. چقدر
نبود عشق من رو آزار میده و مسبب همه اش هم خودم هستم. حتی بچه ام از من
گریزونه.... دختر گریه می کرد و گریه می کرد و من با خود می گفتم چرا ما انسان ها
دل نزدیک ترین کسانمون رو می شکنیم. چرا مراقب نیستیم. چرا وقتی کسی دوستمون داره
رو انقدر اذیتش می کنیم که بره و وقتی رفت یاد خنده هاش بیفتیم. یاد دلگرمی هاش.
تلاشی که برای ما می کرد. طرفداری و جانبداری که از ما می کرده و دیگه الان هیچ
کدومش نیست. هیچ کدوم. فقط خاطره اش مونده و قطرات اشک. من از این دنیای کثافت
متنفرم.
Comments
چرا انسان کند کاري که باز آرد پشيماني، با کمي فکر همه اينها حل مي شود... فقط و فقط کمي فکر
Posted by: مارمولک | March 28, 2004 04:41 PM
in ke chizi nist manam az in donya motenaferammmm
Posted by: joojoo | March 28, 2004 09:52 PM
من دل کسی رو شکستم که خیلی دوسش دارم احساس می کنم دل خودم بیشتر شکستش و خرد شد دارم تاوانشم پس میدم "تنهایی"خیلی سنگینه دوست ندارم دیگه دلی شکسته بشه چون انعکاس صداش رو دائم تو گوشم حس می کنم. بعضی وقتا اسیر تحفه های این دنیای کثیف می شی و شاید م کار تقدیره ولی هر چی بود یه حال اساسی به من داد ....
نتیجه:دل کسی رو نشکنید چون خودتون شکسته می شید.بای
Posted by: کبری | March 29, 2004 12:11 AM
چوچول طلا جونم
من هم غير مرتبط مي نويسم كه دلم برات تنگ شده. بابا تو اين وبلاگت يه كم بيشتر راجع به خودت بنويس ببينيم كجاي كاري... نه مثه اون حسابدار ناقلا كه معلوم نيست چشه...
به هر حال تيك كير
بابا منظورم اينه كه
Take Care MAN
Posted by: DENTIST | March 29, 2004 08:22 PM
baba chghadr az in donia mianli.
masalan javooni ha.
manam in film o didam
adam ha tooye zendeghy hamishe hame chiz movafeghe e maileshoon nist
bayad kenar oomad
hala to hm aghe oon kasi ro ke mikhasty to ro nakhaste ( in etefaghaye ke zyad miofte va hamish oon do nafary ke monasebe ham hastan kenar ham momkene ke gharar nagyran )
pas say kon bahash kenar biai va ye khorde behrtar be zendegy negah koni.
bashe pesaram.
TILL THEN
TAKE CARE
( ama khodaish in film FLOATING HOPES kheili ghashang bood.man ham kheili doostesh dashtam.az channel 2 didi dyghe?)
;)
Posted by: bibisoo | March 31, 2004 10:29 AM
salam
khasteh nabashi.
matalebe webloget kheili jaleband.az in nazar ke maskhare bazi va harf haie chert nadare.khasteh nabashi rafigh.
be ma ham sar bezan.Tamase maily ham age toonesti dashteh bash.
Posted by: karan | March 31, 2004 01:26 PM
http://www.kolahstudio.com
visit the music bands,paintings and...
Posted by: Kolah | March 31, 2004 01:30 PM
خواننده عزيزي که به نام بيبي سو کامنت گذاشته بايد بگم اگر شما اين کامنت رو سال قبل براي من مي گذاشتيد حرفتون رو قبول مي کردم و مي گفتم دارم مي نالم. اما اين يه مدته ياد گرفتم از خواننده هاي خوبم مثل شما و از دوستان نزديکم که زندگي بالا و پايينش خيلي زياده.
ممکنه گاهي ديگه صبرم لبريز بشه غر بزنم اونم گاهي( اگه مطالب اين بلاگ رو با اوايلش ببينيد تفاوت ها رو خواهيد فهميد هرچند که آرشيو 2 سال قبل هنوز روي اينترنت نيست) ولي ديگه نمي نالم.
دارم سعي مي کنم با امکانات موجود بهترين حالت رو بسازم.
بازم مرسي
Posted by: پژمان | March 31, 2004 03:27 PM
خواننده عزيزي که به نام بيبي سو کامنت گذاشته بايد بگم اگر شما اين کامنت رو سال قبل براي من مي گذاشتيد حرفتون رو قبول مي کردم و مي گفتم دارم مي نالم. اما اين يه مدته ياد گرفتم از خواننده هاي خوبم مثل شما و از دوستان نزديکم که زندگي بالا و پايينش خيلي زياده.
ممکنه گاهي ديگه صبرم لبريز بشه غر بزنم اونم گاهي( اگه مطالب اين بلاگ رو با اوايلش ببينيد تفاوت ها رو خواهيد فهميد هرچند که آرشيو 2 سال قبل هنوز روي اينترنت نيست) ولي ديگه نمي نالم.
دارم سعي مي کنم با امکانات موجود بهترين حالت رو بسازم.
بازم مرسي
Posted by: پژمان | March 31, 2004 03:28 PM
اين اراجيف را ننويس
در حقيقت کس نگو
Posted by: ارش سوتی | April 28, 2004 04:43 PM