یه وجب خاکِ اینترنت

من - سلام. آقا قربون دستت این مشکل سایت ما رو درست کن.
اون - حتما رو چشمم. شما امر بفرما.سرم که خلوت شد برات انجام میدم. الان سرمون شلوغه.
من - دستت درد نکنه. هر وقت فرصت شد درست کن

بعد 10 روز:
من - سلام آقا این کار ما درست نشد؟
اون - به جان تو انقدر سرمون شلوغه. اصلا وقت ندارم جان بچه ام. موندیم چه گهی بخوریم با این همه مشتری.
من - چیزه. خب حالا اشکال نداره. من بازم صبر می کنم.

در خلال انتظار برای درست شدن کار ما:
من - چطوری حالت خوبه؟ همه چیز ردیفه؟
اون - آره، جات خالی این هفته همش با بر و بچز بیرون بودیم و همه اش عیاشی کردیم. خیلی حال داده. کلی هم جلسه ملسه رفتیم با آقای مشنگیان درباره روابط دختر و پسر در دنیای وبلاگستان فارسی. قرار شده از مجله آشغالانس هم بیان باهامون مصاحبه.
من - خب همیشه شاد باشی و موفق.

شونصد قرن بعد:
من - آقا این کار ما درست نشد؟ من دیگه حوصله ام سر رفت!
اون - به جون تو، گوسفند دیدی پشکل می ندازه همه جا رو به گه می کشه الان دقیقا وضعیت سر ماست! خیلی شلوغ پلوغه و کار تو هم یه هزار ساعتی طول می کشه اینه که وقت نداریم.
من - چیزه ولی فکر نکنم هزار ساعت باشه ها! یه یک ساعت یا 2 ساعتی ماکزیمم.
اون - آقا من برم که مشتری ها دو پشت واستادن!

اون وقته که بر می گردم ایران و بحث میشه آقا مرده شور این مملکت رو ببرن چرا ال چرا بل و من همین جوری باید سرم رو بخارونم. اون وقته که من از مادرم صفت خل بودن می خورم صرفا به خاطر اینکه برای کاری که مجبور نیستم و هیچ تعهدی ندارم از خواب خودم می زنم که تعهد و عهدی که لااقل با خودم بسته ام زیر سوال نره. اون وقته که تو کتابها می خوانم مشتری مداری از ارکان یک سازمان می باشد. اون وقته که من باید بگم سرم شلوغه. شما هم پشمم. زت زیاد.