یه وجب خاکِ اینترنت

خیلی عالی بود....کلی مُکَیَف شدم... ای مرد همیشه عاشق امیدوارم که همیشه بانوی رویاهایت را در کنار خودت و در قلبت داشته باشی. دلت شاد

خیلی قشنگ نوشته بودی

و من نیز.....

سلام. آقا ما از خوانندگان دائمی وبلاگتون هستيم. واقعا باحال می نويسی. نظرت در مورد تبادل لينک چی يه!!
اولا که از بابت تاخير در تبريک تولد فرخنده ات! شديدا شرمنده ايم! تولدت خيلی خيلی مبارک ! دوما: اگر قهوه ای وبلاگ ما تو رو ياد يه چيزايی ميندازه که بايد بگم از اين رنگ زرد اسها**ی وبلاگ تو که بهتره!! سوما: مهندس جان! اين لينکتو درست کن که اينجوری نباشه (راستی htpp پروتکل جديده):
http://htpp://blog.cyberpejman.com
خيلی مخلصيم.

مرحبا به تو که خوب فرق بین هوس و عاشقی رو فهمیدی. اما بعد: کاشکی این رو هم مینوشتی که وای بر زنی که مردش بلد نباشه نازش رو بخره! چون اگه وفادار باشه که میسوزه و دم بر نمیاره و اگر نه مصائب گشتن دنبال جائی که کسی نازش رو بخره_اون هم همراه با عذاب وجدان!_ بیچاره ش میکنه . نه؟

نامه ای خطاب به خاتمی در ديدار با جوانان

فرصت بسيار کوتاه است!

سلام عليكم

از اينكه تنها 3 دقيقه از وقتتان را اختصاص داده‌ايد تا بتوانم رودررو و بي‌پرده حرفهايم را با شما در ميان بگذارم سپاسگزارم.

در چند روز گذشته با بسياری از دوستان مشورت كردم كه به شما چه‌ها بگويم و متاسفم و خيلی متاسفم كه بسياری از دوستانم با اين نظر موافق بودند كه من امروز در مقابل شما بايستم و فقط 3 دقيقه سكوت كنم. هيچ نگويم و فقط سكوت كنم.... سكوت!

رييس جمهور منتخب من

اگرچه شما چند سالی هست كه با دانشگاهها قهر كرده‌ايد و ديگر عادت كرده‌ايم 16آذرها منتظرتان نباشيم, اما من مي‌خواهم يك چيز را به شما بگويم فقط يك چيز.... و اين يك حرف نه اعتراض است و نه انتقاد و نه حتی فريادی كه ديگر حوصله آن‌را هم نداريم , تنها درددلی است از دلی به دلی... اميد آنكه راه اين دو دل هنوز باز باشد ....

آقای خاتمی عزيز

كوی دانشگاه را كه هنوز بياد داري, آنروز كه در برابر ظلمی كه به ما شد و به‌جای مهاجمان همدرسان ما به زندان رفتند شما سكوت كردی و به ما گفتی كه سكوت كنيم.... همه چيز از آن روز آغاز شد.

همه چيز از آنروز آغاز شد كه به يكباره 16 روزنامه تعطيل شد و شما سكوت كردی و به ما آموختی كه سكوت كنيم.... از آنروز كه استاد ما به اعدام محكوم شد و شما سكوت كردی و به ما آموختی كه سكوت كنيم.... از آنروز كه وزير ما در اعتراض به عدم پيشرفت برنامه‌ توسعه علمی دانشگاهها كنار رفت و شما سكوت كردی و به ما آموختی كه ساكت باشيم.... از آنروز كه ناعادلانه ترين انتخابات تاريخ كشوربرگزار شد و شما سكوت كردی و به ما اموختی كه ساكت باشيم.... از آنروز كه يكی يكی همكلاسان ما به هيات يك زندانی درآمدند و شما سكوت كردی و به ما آموختی سكوت كنيم.... از روزی كه انتقاد جرم اول مملكت ما شد و شما سكوت كردی و انتقادی نكردی و به ما آموختی كه دم نزنيم....

و اينك ماييم و اين سكوت تلخ ميراثی كه از شما داريم ومن اكنون به درد مي‌گويم كه آقای خاتمی برای ما جوانان كه كارچندانی نكردی ديگر چرا با ما چنين كردی. چرا نسل پرشور خرداد 76 و حتی خرداد 80 بايد اكنون جز سكوت و انزوا و نااميدی چيز ديگری نداشته باشد و من به صراحت مي‌گويم كه شما مقصري!

اين نه اعتراض است, نه انتقاد و نه حتی فريادی كه ديگر حوصله آن‌را هم نداريم , تنها درددلی است از دلی به دلی... اميد آنكه راه اين دو دل هنوز باز باشد ....

آقای خاتمی عزيز

سكوت خودرابشكن تا سكوت سنگين حاكم بر نسل ما شكسته شود. به حرف آ تا ما به شوق بياييم. با ما سخن بگو... برای ما از خودمان بگو .... از قدرتی كه داريم .... از اينكه می توانيم آينده كشورمان را خودمان آنگونه كه مي‌خواهيم رقم بزنيم....از اينكه بالاخره روزی نسلی مي‌روند و نسل ما جای آنان را خواهد گرفت و ما بايد برای آنروز آماده باشيم.... برای ما از خودمان بگو .... از اينكه بايد به صحنه بياييم .... از اينكه بايد بگوييم چه مي‌خواهيم..... از اينكه اگر ما چيزی بخواهيم ....اما ترا به خدا ديگر شعار نده و با اينچنين جلسات نمايشی به دنبال خوش كردن دل ما نگرد كه حوصله مان از اين نيز به تنگ امده.

آقای خاتمی عزيز

سكوت خود را به درستی بشكن تا سكوت سنگين حاكم بر نسل ما شكسته شود..... فرصت كوتاه است. فقط همين

تر سم نرسی به کعبه ای اعرابی(قبلا هم اینو گفتم ...)

smileeeeeeeeee

خیلی زیبا بود . بیشتر از ان جهت که در درون من هم این ... وجود دارد

salam bar dele ghashanget ke kheyli amighe va khosh be haale shaakhe nabaatet ke goli mesle to dare.ehsase ghashanget ro tahsin mikonam va neveshtehaaye samimit ro doost daram.sarboland va shaad bashi.

من صداقت و پاکي تو رو تحسين مي کنم اي کاش اون کسي رو که دوست داشتم ميديدي و يکم نصيحتش مي کردي

آه! وای بر من که سر تمنای او را ندانسته ام. و چقدر مردانگی و عاشق پيشگی در هم گره خورده اند. گويی هر يک مقدمه ديگری است.

همیشه شبایی که ازت خیلی دورم ، میام آرشیوت رو ، درست همون ماه رو همون تاریخ رو ، مال یک سال قبل.. دو سال قبل سه سال قبل می خونم. میخونم تا یادم بیاد چرا اینجا هستیم، چرا تو و من امروز اینجا هستیم.

این شب که خیلی بر من سخت می گذره، تو همیشه توی تختت راحت می خوابی. چون تو دیگه دغدغه ای نداری. تو خیالت راحته که رسیدی به خواسته ات. چون وظیفه ات رو انجام دادی و روزمره هات به تلاشت برای هدف های غیر عاطفیت به سرعت سپری میشه، اونقدر مشغول که گذر زمان هم دیگه واست مهم نیست.

امشب اومدم اینا رو خوندم، چرا که دلی پریشون احوال دارم، کلی نوشتم،اما مگه تو جرات خوندن حرف های دلم رو داری ؟ تو دیگه حتی نوشته هام هم که از ته دلم میاد برات مهم نیست. با بی تفاوتی پاسخی هم براشون نداری.

مرد عاشق پیشه اون سال که توی اوج سختی هاش، دلخوشی دل شکسته من بود با حرف های عاشقونه اش، امروز کنار من، دم از فرصت خالی برای شنیدن صدای من می زنه و برای بوسه ای مستاصلم کرده.

مرد عاشق پیشه دیار من گم شده و چشم های من رو داره هرروز خونین تر میکنه.

می بینی، من هیچ فرقی نکرده حرف هام. امروز که باهاتم هم ازت می پرسم ، بارها و بارها، دوستم داری؟؟ چرا دوستم داری؟ چند تا دوستم داری؟ عاشقمی ؟ عشقت تموم شده ؟ عاشقم می مونی ؟
فرقش اینه که دیگه می دونم جوابت مثل این گذشته ای که ثبت کردی نیست. حالا واقعیت رو می دونم. فرقش الان.. یه دختر عاشقه ... که دنبال یه مرد عاشق پیشه میگرده که انگار... از خونه دلش پرکشیده، اما خودش هنوز نمی دونه

آره عزیز دلم، تو به رویات رسیدی و من... من یه رویای شیرین ازم گرفته شد. برای من... یک مرد عاشق پیشه رویای شجاعی بود که در انتظار به حقیقت پیوستنش ، به تو باند فرود در قلب خود رو نشون دادم. که به مرد عاشق پیشه دیار تو باور کردم

اگه اون شبا، دستم هنوز بیرون تور بود، حالا که دیگه خیالت راحته، با بال و پر توی تورت اسیرم. اما بخون آخر نامه که برات تازه نوشتم... حتی اگه به شکستن خودم هم شده...

افسوس