یه وجب خاکِ اینترنت

مطلب امروز، متاسفانه مشکلی هست که در ایران من ازش به عنوان یک معضل یاد می کنم. چه زمانی که خودم دیپلمه بودم در ایران و چه الان که در اواخر روزگار تحصیلات عالیه خودم برای دوره لیسانس هستم، هیچ وقت نتوسنتم هضمش کنم و اون به رخ کشیدن مدرک و تحصیلات به همدیگس. بارها و بارها دیده میشه و توی همین وبلاگستان کذایی فارسی خودمون می بینیم که وقتی بحثی میشه سریع قضیه به این سو پیش میره که ای آقا من فوق لیسانس دارم یا لیسانس دارم شما چه می فهمی که اظهار نظر می کنی. در اینکه تحصیلات عالیه یک پنجره بسیار بزرگ در نگرش به دنیای اطراف شخص تحصیل کرده باز می کنه، شکی نیست اما دلیل نمیشه این مزیت یا امتیاز رو( به عبارتی البته) مرتب کوبید توی سر دیگران. حالا یا به شوخی یا به جدی.

این عادت بسیار زشتی از فرهنگ ماست که متاسفانه نه تنها کمرنگ نشده بلکه هر روز داره پر رنگ تر هم میشه. دوستی لیسانه مترجمی زبان انگلیسی ست. حالا اگر از ایشون درباره اصطلاحی پرسیده بشه که معناش رو نمی دونی بادی به غبغب می ندازه و نیشخندی می زنه و یه نگاه عاقل اندر سفیه بهت می ندازه و میگه پسر جان مثل اینکه شما در خارج از کشور تحصیل می کنی هااااااااااااااااااا( این درازی های آخرش رو دارید که!). پس معلومه هیچی حالیت نیست! بعدشم به جای اینکه جواب سوال رو بده در شرح حال تحصیلاتش روزه خونی می کنه برات. از اون بدتر اینه که اگر داری با کسی در زمینه تحصیلی اون بحث می کنی به جای اینکه منطقی بیاد وارد بحث بشه و اطلاعاتش رو و اون چه رو که در سالهای دانشگاه یاد گرفته خیلی پالوده تر و ساده تر و زیباتر در اختیار دیگران قرار بده، فقط به پز دهی و سرزنش می پردازه و آدم رو از هرچی تحصیل کردس متنفر می کنه.

دقیقا این اتفاق برای یه دیپلمه میفته که از افراد تحصیل کرده متنفر میشه. چون بارها و بارها این مقوله عین پتک در سرش خورد میشه. زیاده ننویسم. خواستم بگم که خواهر من، برادر من، شمایی که مهندس کامپیوتری؛مهندس آب خیز داری هستی؛ مهندس عمرانی و دکتری و هرچی که می خوای باشی باش. ادعا داری برای خودت اونم مشکلی نیست. اگر واقعا فکر می کنی آدم خفنی هستی توی رشته ات و ننه بابا این کاره ای اونم مشکلی نیست. ما که بخیل نیستیم. اما اگر فکر کردی می تونی این رو به رخ به دیگران بکشی و مثل پتک بزنی توی سرشون و بگی آره این منم خدای معلومات و تحصیل کرده و ال و بل، اینجانب پژمان، یه بیلاخ گنده به نشانه احترام به شما نشون می دم و بعدش میگم برو بگذار باد بیاد*. تحصیلات زمانی خوبه که عاملی برای ارتقای دیگران و نشر علم و لذت بشه نه عاملی برای سرکوفت و پز دادن. و به قول معروف داداش زر اومدی. این اخلاقتون رو لطفا بگذارید کنار ای جماعت همیشه کمبود شهرت و شخصیت!

* گاهی ممکنه خواننده هایی که متاسفانه  با من آشنا نبودن و اصلا هیچ دسترسی به اون آرشیو گنده 2 سال قبلم ندارن( چون به دلیل تعویض سایت ، تمام اون آرشیو از روی اینترنت برداشته شد و اونچه که الان می بینید آرشیو بعد 2 سال هست!) اینه که در نوشته های من گاهی با ملایمت شروع میشه و با حداکثر کراهت به پایان می رسه. من با این کار به نوعی سعی می کنم که اون ذهن شما رو از خواب در بیارم و شوکه کنم که درک کنید چقدر این کار و این تکه از فرهنگ ما زشت و کریه هست. حتی ممکنه گاهی به دلایل محیطی خود حقیر هم دچار این مشکل بشم و این مطلب نهیبی به خود من هم هست که بدونم اگر علمی دارم نباید توش ادعایی باشه و اون دانش رو بایست به راحتی در اختیار دیگران قرار دارد چرا که دیگری نیز دانش خودش رو در اختیار توی نوعی قرار می ده. این چیزیست که در جوامع غربی به شدت رواج دارد. در آخر اضافه کنم که بچه های وبلاگ نویس نشون دادن که این جوهره داره در وجود ما شکل می گیره که اطلاعات و منابع خودمون رو بی هیچ ادعا و چشم داشتی به دیگران عرضه کنیم پس به امید فرهنگی درخور جوانان ایران زمین.