یه وجب خاکِ اینترنت

سلطان محمود غزنوی روزی در خانه ای چادر نشسته بود حکیم ابوریحان را طلبید و گفت طالع وقت بگیر و حکم کن که من از کدام در از این چهار در بیرون خواهم رفت؟ و اگر خلاف حکم تو ظاهر شود تو را به قتل می رسانم. حکیم حیران بماند که چاره چه سازد؟ اما چون بدخویی او را می دانست از امتثال امر چاره ندید. اسطرلاب برداشت و ارتفاع گرفت و ملاحظه تمام و احتیاط بلیغ به جای آورد. بعد از آن چیزی بر کاغذ نوشت و در هم پیچید و در زیر چار بالش محمود نهاد. پس محمود میتین طلبید و بفرمود تا ضلعی را که میان مشرق و شمال بود بشکافتند و از آن شکاف بیرون رفت. پس کاغذ را طلبید و سرگشاد و بخواند.

نوشته بود که سلطان از هیچ در بیرون نرود بلکه دیوار را بشکافد و از فرجه یی که میان مشرق و شمال باشد بیرون رود. محمود از آن حکم انگشت تحییر به دندان گرفت و به غایت او را معتقد شد و هم در آن مجلس صدهزار درم نقد به وی داد و اسب خواست و خلعت خاصه برو بخشید.