خداحافظ نقطه چین ........
اصولا کارهای مهران مدیری رو دوست دارم. اکیپ مهران مدیری با
نویسندگان بسیار خوبش و با توجه به اینکه کارگردان در انتخاب بازیگران
نقشهای کلیدی اش بسیار خبره عمل می کنه و بازیگرها کاملا در نقش جا می
افتند کارهای مدیری رو منحصر به فرد می کنه. نقطه چین یکی از این سریالها
بود که واقعا در بین مردم جای خاصی باز کرد و بسیاری از حرکات و رفتار و
تیک های بازیگرانش مثل هر بار به تقلید مردم در اومده. مهران مدیری و
نویسندگان متبحرش همیشه سوژه های نابی در خورجین خود دارند که به بهترین
وجه در حالت طنز به ورطه نمایش می گذارند.
بحث من اینجا جدای از علاقه مندی من به کارهای مدیری، انتقاد من از او هم
هست. متاسفانه در کارهای مدیری یک عامل بسیار زننده وجود داره که ارزش
کارهاش رو پایین میاره. چیزی که از دیدگاه من مدیری در تلویزیون پایه اش را
گذاشت و دیگران نیز از آن استفاده می کنند و اون مسخره کردن ظاهر دیگران در
تمامی کارهای اوست. این رو قبلا یک بار هم گفته ام. هیچ انسانی کامل نیست و
همیشه در اطرافمون آدمهایی رو می بینیم که دارای ناهماهنگی عضو باشند. یکی
دماغش درازه، یکی دهانش گشاده، یکی گوشهاش نافرمه و یکی هم شکمش گندس. اما
اینکه مدام در برنامه های آقای مدیری از این قضیه استفاده بشه برای
سرکوب و سرکوفت یک شخص، بسیار ناپسنده.
برنامه های مدیری بینندگان بسیار زیادی داره و خیلی ها هر شب پای تلویزیون
می شینن تا ببینن برنامه به چه سمتی می ره. حالا تصور کنید که بچه و نوجوون
و جوون ما هم می شینه پای تلویزیون و مدام این مسخره بازی و تکه کلامهایی
که همدیگر رو به راحتی ضایع می کنند بین بازیگران رد و بدل می شه نتیجه اش
چه خواهد شد؟ ایده آل فکر نکنیم. این قضیه از قبلتر ها هم بوده اما اینکه
از یک رسانه جمعی مداوما در کارهای متعدد به اعماق ذهن مردم فرو بره جای
تامل داره.
هرچند که شاید این اخلاق ناپسند مختص فرهنگ ما هم نباشه و در هر جایی از
دنیا دیده بشه اما فکر می کنم در کشورهای دیگر به این قضیه دامن نمی زنند و
باعث شیوع آن نیز نمی شوند. حتما بارها و بارها فیلمهای هالیوودی را دیده
اید که شخص چاق بوده و یا قیافه نداشته و یا خنگ بوده و یا مشکلات دیگر
داشته اما در آخر پیام فیلم این بوده که باید همه را دوست داشت و هرکسی
حتما دارای استعداد ویژه و زیبایی در ظاهر و باطن هست که بتواند بقیه را
بپوشاند و به درجه بی اهمیتی برساند. در آخر برای آقای مدیری آرزوی موفقیت
می کنم و امیدوارم در برنام های آیندشان کمی به این مهم بها بدهند و توجه
کنند چرا که برنامه های ایشان همیشه تاثیر گذار بوده است.
Comments
پژمان جان خيلي با نظرت موافق نيستم. فكر ميكنم دليلش اينه كه ماها هنوز معني واقعي طنز زو نفهميديم كه چيه.
احتمالا گفتگو و مصاحبه هفته آينده كاپوچينو ميتونه يه سري مسايل رو برات روشن كنه چون سوالات بچهها هم تقريبا تو همين راستا بود.
Posted by: k1 | July 18, 2004 12:10 PM
کيوان عزيز
اينکه طنز چي هست و يا اينکه اصلا مقوله طنز توي نمايش مي گنجه يا نه بحث من نيست. سر اين چيزا خودشون با هم جر و بحث و اختلاف نظر خفن دارن
همين آقاي سيامک انصاري که هنرپيشه بسيار مورد علاقه من هم هست در مصاحبه اي که باهاش داشتن توي تلويزيون گفت آقا مگر ما نمايش طنز هم اصلا داريم؟
يعني به کل اصلا مقوله طنز از بازيگري رو جدا کرد. بنابراين اين مقوله بحث من نيست. اونچه که مهمه بازتاب اون بين مردمه.
وقتي اين فرهنگ جا بيفته که بايد ملت هميدگه رو مسخره کنن فقط ابله ها خواهند بود که بيايند از تفاوت بين طنز و هجو هزل صحبت کنن. يادمون باشه فرق بسيار بزرگي هست بين مفاهيم ساده که عوام باهاش سر و کار دارن و مفاهيم تخصصي.
Posted by: پژمان | July 18, 2004 02:44 PM
سلام پژمان ! خیلی وقت بود ازت خبری نداشتم . امروز توی وبلاگ گلخونه آدرست رو دیدم . آخرین بار که وبلاگت رو دیدم ایران نبودی . الان ایرانی ؟! فکر می کردم دیگه نمی نویسی !
Posted by: فروغ | July 18, 2004 11:21 PM
سلام
من هم با نظر شما کاملا موافقم . در برنامه های ایشان الفاظی مثل لک لک ، مارمولک و ... زیاد به کار می رود که بیشتر به هجو می ماند تا طنز.
در کل به نظر من مهران غفوریان برنامه های مودبانه تری می سازد.
امیدوارم ایشان عدم موفقیت در سریال ورودممنوع ممنوع را فراموش کنند و بابرنامه جالبی مجددا برگردند به صحنه .
Posted by: ali | July 19, 2004 03:00 PM
www.antilarijani.blogspot.com
Posted by: hosein | July 19, 2004 10:31 PM
ببین آدم حس میکنه داری تو تلویزیون سخنرانی میکنی. چرا جدیدا اینجوری شدی تو؟نمیشد خودمونی تر بگی؟ اون تیکه " در آخر برای ایشان..." آخر کرکره خنده بود. پژمان کسی تو رو مجبور کرده لفظ قلم حرف بزنی؟ چرا ما فکر میکنیم برای گفتن حرف حق باید لفظ قلم حرف زد؟
Posted by: پیچک | July 20, 2004 07:17 AM