یه وجب خاکِ اینترنت

کار جدیدی که مدتیه داره پلیس توی تهران انجام می ده اینه که در میادین شلوغ و مهم مثل انقلاب و ونک و ولی عصر و غیرو...، سربازانی رو (که لباس لجنی دارند و باتوم هم بهشون دادن) در چهار طرف میدون قرار دادن برای عابر پیاده. حتما دیده اید و یا گاهی هم ممکنه خودمون جز این افراد باشیم که به جای عبور از خط عابر پیاده از وسط خیابون می خوایم رد بشیم و این قضیه توی مبادی خروجی و ورودی میدون های شلوغ خیلی روی روال ترافیک تاثیر می گذاره. حالا از زمانی که این سربازها رو گذاشتن که عبور و مرور مردم رو کنترل کنن و همه چیز طبق نظم و قاعده شده واقعا کار خوبی انجام دادن.

مثلا امروز رفته بودم میدون انقلاب. همین اجرا و کنترل و نظارت پلیس راهنمایی و رانندگی بر عبور و مرور ماشین ها بعلاوه کنترل وضع عابران پیاده توسط این سربازها توی آفتاب گرم تابستونی، باعث شده که میدون سر و سامونی پیدا کنه و ترافیک رو تا حد بسیار زیادی روون کنه. رفتار این سربازها تا جایی که من دیده ام محترمانس و در حد تذکر و یادآوریست اما گاهی هم بعضی ها براشون قلدر بازی در میاورن یا بعضا خود سرباز مشکل ساز میشه اما به طور کلی خیلی خوبه. دستشون درد نکنه و این طوری سودش رو هم عابرین پیاده می برن هم ماشینها.

گفتم میدون انقلاب و حتما تصویری از شلوغی به ذهن دوستان خارج از کشور میاد. چه شور و حیاتی توی این خیابون می بینید. مغازه های رنگارنگ. کیف و کفش و خوردنی و پیراشکی و ماهی فروشی و میوه فروشی های رنگارنگ و صد البته کتاب. الحق که توی ایران چیزهایی پیدا میشه که عمرا جاهای دیگه پیدا بشه یکی همین وضعیت کتاب هست. کتاب با اینکه حالا میگن گرونه اما از دید من آنچنان هم نسبت به سایر چیزها گران نیست دوما اینکه کتابهای خارجی که اینجا با دلار 300 تومان و یا 250 تومان به فروش می رسه واقعا نعمته.  جالب تر اینکه وقتی خوب بگردی چیزهایی گیرت میاد که عمرا فکرش رو می کردی در بازار ایران وجود داشته باشه و فروشنده ها هم دمشون گرم مغزشون عین کامپیوتر می مونه.

وارد یه مغازه شدم و از یکیشون یه سری کتاب راجع به موضوعی خاص خواستم. قشنگ رفت انگشت گذاشت روی کتاب مربوطه( که به واقع چاپش هم خیلی محدوده و کمتر کسی هم دنبالش می ره!) و خلاصه اینکه من کفم برید چطور اینها اسم کتابهای غیر معروف رو هم به یاد میارن و دقیقا می برنت سر کتابی که می خوای یا در زمینه تخصصت نیاز داری. 4 تا سی دی 1000 تومان عنوان تبلیغی هست که یه پسر بچه حدود 9 ساله انداخته روی لباسش و می چرخه و بقیه رو تشویق می کنه که از مغازه دیدن کنند. چه کتابهایی که توی این زیرزمینهای انقلاب رد و بدل نمی شه. راستی این سری که وقت نداشتم تا بیشتر چرخ بزنم اما اثری از فروشنده های مجلات مستهجن و ورق و از این قبیل ندیدم. سری بعد بیشتر دقت می کنم. میدون انقلاب و سینما بهم یادآور خاطرات بسیار خوبیه. یادش بخیر.