یه وجب خاکِ اینترنت

حتما تا به حال برنامه های مربوط به دوربین مخفی در ایران رو مشاهده فرموده اید و صد در صد هم مطمئن هستم که از دیدن خیلی از این برنامه ها نه تنها پوزخندی بر فک و لب و لوچه مبارک نقش نبسته بلکه یا از شدت عصبانیت لبهای خوتون رو پاره کردید یا رفتید دستشویی یه تریپ مفصل بعله دیگه! من واقعا نمی فهمم چرا دوربین مخفی های ایران یه نوع سادیسم پیشرفته رو نشون می دن.

یارو اومده دسته بیل رو کرده تو کون طرف(رسما) بعد می خواد بازم هل بده تو تا تهش. حالا اسم این رو گذاشته دوربین مخفی. دو سوژه باحالش رو اینجا می نویسم. کله مشتری بدبخت سلمونی رو کرده توی دستشویی تا سرش رو شامپو بزنه بعد مشتری فلک زده رو همون طوری گذاشته به امون خدا که مردم بخندن! هاها و زهرمار. تصور کنید سر خودتون رو توی اون کاسه دستشویی و شامپو هم رفته توی چشمت و داری می سوزی و اون وقت قراره ازت فیلمبرداری کنن بشه دوربین مخفی.حالا یارو هرچی داد و بیداد کنه که بابا شامپو زد مادر من رو به وصلت رسوند مگه حالیش میشه.یه دوربین مخفی دیگه بود که یارو دود اسپند رو می کرد تو حلق ملت. حالا یه بار، دو بار بعدش که قشنگ ملت رو دود میده دوقورت و نیمش هم باقیه که اینجا زمین خداست من دقیقا می خوام بغل حلق شما اسپند دود بدم! این دیگه نوبرشه.

آخه یکی نیست که بگه مردک که دوربین مخفی درست می کنی به خیال خودت مردم رو بخندونی انقدر در روز شاهد نامردمی و ناحقی و بی انصافی هستیم که این چیزا فقط اعصاب آدم رو خورد می کنه. وقتی یه راننده تاکسی گوزو به خاطر 25 تک تومانی ممکنه باهات گلاویز بشه یا یه میوه فروش عوضی بخواد سرت کلاه بگذاره و خلاصه هر چیز دیگه ای که هممون توی این مملکت خر تو خر باهاش هر روز مخصوصا توی تهران دست به یخه ایم و می ره توی اعصاب، دیگه دوربین مخفی این جوری چه صیغه ایه.