یه وجب خاکِ اینترنت

من فکر می کنم تنها عنصر نخاله اتاقم همین تلویزیونی باشه که دارم. چون هفته ای یه بار هم به زور روشن میشه! اما بعضی وقتها که روشنش می کنم بیشتر متوجه می شم که این آمریکایی ها چه مخدرات و مزخرفاتی رو به خورد ملت دنیا میدن و جالب اینه که همه هم به سمت پذیرشش با کله حرکت می کنن انگار که تفکر فرهنگی جزیی از زندگی ماشینی آدمای امروز نیست.

یکی از این موارد که به شدت آمریکایی ها توی فیلمها و  سریالاشون تبلیغ می کنن اندام زن هست و نمود شخصیت زن در اندام او و نه در اخلاق و سیره اش. حتما تا به حال توی اکثر برنامه های تلویزیونی و فیلمهای سینمایی دیدید که وقتی یه زن وارد جایی میشه که مثلا نقش اول و یا دوم برنامه هاست، دوربین زوم می کنه روی کون و کپل خانوم و یا قشنگ می بره روی خط سینه اش و بعدش شروع می کنه به پایین اومدن با حرکت اسلوموشن(آرام) دوربین تا برسه به ساق پای بلورین. بعدش دوباره برمی گرده به موهای زنه که وقتی راه می ره انگار یه نیمچه بادی می خوره توش و بالا پایین میره و امان از دست سینه ها که طوری درستش می کنن که دودمان بیننده مرد رو بر باد بده.

جالبیش اینه که توی تمام این فیلمها وقتی این زنها وارد می شن همه مردها سرشون می چرخه که ماتحت مبارک و سینه های زن و اون خنده های ملیح با لبهای سکسیش رو ببینن و انگار همه دنیا فریز شده سر همین قضیه کاراکتر کذایی زن ما. مثلا یه فیلمی نشون میداد که زنه شد مجری یه برنامه آشپزی تلویزیونی و تنها عامل موفقیت این برنامه این بود که دوربین رو زوم می کردن بین سینه های خانوم که وقتی تخم مرغ رو هم می زنه همچین سینه ها هم می لرزید و کل ملت هم توی کاباره و دیسکو و بار چشماشون به این سینه ها خیره بود. انگار که دنیا تعطیله و همه زده بودن بین اون همه کانال تلویزیونی که این زنه رو ببینن.

زن، دارای شخصیت والایی ست و  تعابیر بسیاری که می دونیم. این که زن محسور کنندس. در این که زن واقعا زیباست و حرکاتش یک مرد رو می تونه سحر کنه شکی نیست، اما واقعا چیزی که در این فیلمها نشون میدن مردان رو و جایگاه زنان رو به کجا سوق میده. توی چند تا فیلم آمریکایی دیدید که مردها زنها رو به خاطر وجودیتشون بخوان. توی اکثرش اولین چیزی که مطرح می شه گفتن سایز ماتحت و سینه های گنده و قد طرف بین رفقاس و اینکه دوست داره باهاش سکس داشته باشه. انگار که زن یک نخاله بی مصرف فقط برای خوابوندن عطش بی پایان سکس مردهاست و نه چیز دیگر.

چهره ای که از مرد می شه  در فیلمهای آمریکایی تصور کرد، مردانی همیشه ذکر به دست است.این مردان گویی همیشه آلتشان در دستانشان آماده به عملیات می باشد حتی اگر مرد ما، زن و بچه داشته باشه به راحتی محسور زنها می ه در هر شرایطی. این مردان با دیدن یک لنگ و پاچه تن به هرکاری می دهند تا بلکه یک شب را میهمان آن بدن مرمرین باشند. این مردان فقط به فکر ذکر نعوذ* شده خود هستند و نه چیز دیگر که یکی خوی حیوانی اونها رو نشون میده به خاطر دیدی که به زن پیدا می کنند و دیگری لجن مال کردن شخصیت زنه و جالب اینجاست که تازه نه تنها این بد حساب نمیشه بلکه یک نوع شخصیت گذاری کاذب در فیلمهای آمریکاییست. یعنی زنانی که سکسی هستند و از لحاظ فیزیک بدنی هر چشمی رو خیره می کنن حتما زنانی خوب و مهربون و گوش دهنده به ندای انسانی و درونیشون هستن. مامورای اف.بی.آی زنشون که دیگه نگو. انگار اصلا توی گویی یگانه فرشتگان زن روی زمینند. انقدر با احساسن بیچاره ها و همیشه هم با همین احساساتشون یا لنگ و پاچشون توسط تروریست ها و قاتلها زخمی میشه یا حتی به قتل می رسن.آخیش ناز بشن.

کلام آخر اینکه هرچند هنوز فرهنگهای مختلف عاملی برای جلوگیری از این پروپاگاندای یانکی های جهانخواره اما به زودی زود این عامل فرهنگی هم در ورای مفهوم "جهانی سازی" و "دهکده جهانی" گم خواهد شد. دیری نخواهد پایید که در اکثریت قوم و ملل و کشورهای مختلف، فرهنگ آمریکایی که انگار یک فرهنگ ماورایی و سراسر انسانیست در ذهن و جسم جوانان و کودکان ما هم نفوذ کنه و از خود بیگانه بشیم. در این مورد بیشتر خواهم نوشت.

*ذکر(به فتح ذال و کاف. مانند مذکر بخوانیدش):کیـــــ***ر، آلت مردی
*تعوظ: شق شدن آلت مردی