یه وجب خاکِ اینترنت

نوشته هاش رو دوست دارم. جدا از شخصیت بامزه اش و اون حرفای مارمولکی دوپهلویش آدم جالبیه و وبلاگش به نوعی شما رو درگیر مسائل روزمره تهران و ایران می کنه. البته اگر مثل من یه وبلاگر یا خواننده وبلاگ قدیمی باشید دیگه حتما بالا میارید انقدر این چیزا رو خوندید و یا نوشتید اما گاهی چیزایی رو می نویسه که موشکفانس و با اون لحن بچه گونه و طنزش آدم رو به وجد میاره که مطلبش رو تا آخر بخونه. کیوان اخیرا یه مطلبی نوشته در مورد سر و صداهای مشکوک توی سینما و در واقع همون عشق بازی نوجوونا و جوونای ما توی سینماهای تاریک که حالا من اصلا می خوام این رو بسطش بدم و موضوع رو مشمول جاهای دنج پارکها مثل زیر گذرهای متروک، کوچه های بن بست، پاساژهای خلوت و یا حتی گاهی کافی شاپها نیز بکنم.جان کلام این متن مستقیما خطاب به کیوان و هر کسی که مثل اون فکر می کنه، انتقاد می کنه، عصبانی میشه و یا واکنش نشون میده.

نسل جدیدی که اومده رو خودم یه قرون هم قبول ندارم چون نه احترام بزرگتر و کوچکتری حالیش میشه، نه ارزش تحصیلات رو می دونه نه پایبند آداب و معاشرته. این نسل جدید بیشتر بچه های 13 تا 19 ساله الان رو تشکیل می ده و تا حدی حتی هم سن و سالهای من. اجازه بدید که تفاوت سنی 5 سال رو یه نسل جدید بگیم چرا که واقعا تفاوت داریم. اینها بچه های موبایل های با دوربین دیجیتال و پیغام متنی و اینترنت(حتی در حد همین در پیت و فیلتر شده اش) و کافی نت و گیم نت هستند. شاید همین باعث میشه که من زیاد سر به سر این رده سنی می گذارم و کلی عصبانی و یا حتی حساسشون می کنم اما حقیقتا اینه که درسته من به نوبه خودم بارها تو پستهای همین وبلاگم به خودمون و جوونا و نوجوان ها حمله کرده ام و انتقاد کرده ام اما حرف حق رو می بایست زد.

""...قبلاً سر و صدای خِش‌خِش چيپس و پفك و چُس‌فيل اعصاب و روان آدم رو تو سينما داغون می‌كرد الان صداهای مشكوك شبه ناله‌های بچه گربه! خداوكيلی ديگه يه سريها شرم و حيا رو دو لُپی و با پوست و هسته خوردن و اگه ولشون كنی همون وسط خيابون استرپتيز می‌كنند و شلوارشون رو می‌كشند پايين و كون برهنه خِفت همديگر رو می‌گيرند. اينها از اينكه جلوی جماعت، جماعی هم با همديگه داشته باشند هيچ ترس و اِبايی ندارند"

خب این تکه ای از نوشته اوست. کیوان عزیز بگذار خودم رو بگویم بی پرده. من جز همان جوانی بوده ام که تو به آن بد و بیراه گفته ای و او را لاابالی و معلول بی دست و پا خوانده ای. من هم روزگاری همین چند سال پیش در سینما سینه ها را چلانده ام و دست در شورتم هم رفته است! هرچند به آن شوری شور نبوده که تو نوشته ای و یا شاید به تعداد انگشتان یک دست هم نرسیده است تکرارش و صدالبته صدای بچه گربه هم ازمان درنیامده و مزاحم کسی هم نشده ایم اما این تجربه رو داشته ام.

روزگاری برای من تاریکی سینما بهشت بوده است. میعاد گاه بوده است می دانی چرا؟ برای اینکه همان کلیدی را که می خواسته ای به آن دو جوان بدهی من می خواسته ام. آدمی در همه جا که باشد غریزه اش یک جور است و هیچ غریزه ای بالاتر از میل جنسی و ارتباط با جنس مخالف نیست. چیزی که بارها من و تو در وبلاگهایمان نوشته ایم، نقد کرده ایم و ذهنمان را مشغولش کرده ایم و خوانندگان هم خوانده اند.

یک جوان نیاز داره که میل جنسیش رو ارضا بکنه. ساده بگویم در عصر جدید اگر هر روز هم خود ارضایی بکنی باز هم میل جنسیت فوران می کند. در روزگار من پیدا کردن یک مجله سوپر، کار حضرت فیل بوده است و الان کار 3 سوت است. یک سی دی می دهند دستت که اگر 24 ساعته هم پایش بشینی تا یک سال عکسهایش تمام نمی شود. اینترنت هم که به نوعی شده مخزن مسائل اروتیک، پورن و سکس. قربانش بروم به یمن داشتن مملکت گل و بلبل پیدا کردن یک سی دی هم که در آن بتوان عکس سک و سینه و پر و پاچه دید و یا بعضا دو نفر در قالب یک نفر، به اندازه  زحمت رفتن تا سر یکی از میادین و یا خیابان های اصلی شهر است و دیگر هیچ.

تو فکر می کنی اون 2 تایی که تو هم دیگه فرو رفتن تو اون حالت اصلا خون به مغزشون میرسه؟ اصلا می تونن فکر کنن یا اینکه خون هجوم آورده به یه جای دیگشون؟ تو فکر می کنی خیلی جالبه لاس زدن و مالیدن سینه ها توی اون شرایط و یا کار خرابی کردن و خیس شدن شلوار و بعدش مکافاتایی که داره و یا پاییدن مسوول سینما و بقیه که مبادا بهت حرفی بزنن. خیلی از مرحله پرت شده ای دوست من. نوجوان و جوان دیگه فکری براش باقی نمی مونه که بفهمه آیا بغلش یه بچه نشسته و یا شما که می خوای از دیدن فیلم لذت می بری.

همه که امکانات فضا را ندارند. آن وقت آن جوان ننه مرده چه کند( به سبک فیلم مارمولک بخوانید). مگر جوون ما جوون انگلیسیه که همه چیش رو به راه باشه. دست دوست دختره رو گرفته بعد سال تحویل همون کنار بار لب و لوچه بعدش هم که کار زد بالا می پرن توی یه تاکسی و اونجا هم مشغول میشن و تو اون وقت چشمای ور قلمبیده راننده پاکستانی سگ مذهب رو می بینی که دست به ریشش می کشه و همین طوری زل زده تو آینه که کارای مسافرای نازنینش رو دید بزنه و زیر لبش هم آیه و سوره می خونه یه وقت شان کائنات پایین نیاد و خداوند موج سونامی رو سرش هوار نکنه وسط دوبی که این دو تا این طوری می کنن. مقصدم که  برسن کلید رو انداختن و اونجا آخ و اوخش رو راه می ندازن.

حالا تو مملکت ما چطوره؟ چرا تکرار مکررات بکنیم. هم تو زندگی کرده ای با این مردم و هم من. توی این سه سالی که خارج از کشور بوده ام به ایران مرتبا سر زده ام و تحولاتش رو دیده ام حتی بیشتر از تو چرا که من چند ماه برهه زمانی داشته ام که تحولات رومزه را نبینم و  بعد از چند ماه وارد ایران شده ام و از این روبه مراتب تغییرات برایم آشکار تر بوده. همچین نوشته ای که انگار مردم ما همه چیزشان درست است الی این یکی و اصلا فرهنگ اینگونه مسائل در بین ما نهادینه است.

ختم کلام رو بگویم هنوز یادم نمی ره که در دوران دبیرستان زنی در کنار پیاده رو گریه می کرد و مرد آرام دستش رو گرفته بود و نوازش می کرد و من اول متوجه نبودم تا اینکه دیدم این دوستهای بی شعورم( که البته دست خودشون هم نیست در این فرهنگ بار آمده ایم) چهار چشمی دارند اینها رو نگاه می کنند انگار که فیلم سوپر دارن نگاه می کنن. در مملکتی که نسل جوانش  که ادعایش کون خر رو پاره می کنه نظر بر همسر دیگری داره، در مملکتی که همه ادعا می کنند ولی درجمع خصوصیشان حرفایی می زنند که حالم رو بهم می زنه از بس که چشمهای ناپاک دارند تو از چه حرف می زنی و می نالی.

مطمئن باش اگر اون 2 نفر جایی برای عشق بازی داشتند هیچ گاه ناله هایشون رو تو نمی شنیدی. فرهنگ ما آنقدر هم بی بند و بار نشده و باز حجب و حیایی بینمان هست. نمی دونم پسر و دختری رو دیدی که توی پارک توی همیدگه فرو رفتن و یه شاخه ای چیزی که تکون می خوره زهره هر جفتشون می ترکه. می دونی چقدر تاثیر روانی بدی روشون می گذاره. می دونی چقدر از پسر و دخترای ما توی مملکت غربت نکبت اروپا و آمریکا و هر خراب شده دیگه وقتی دست یارشون رو می گیرن و ماشین پلیس می بینن ناخودآگاه قلبشون می زنه و می ترسن. چون فکر می کنن نکنه بگیرنشون. اینه برادر درد ما. ایران کشور توسعه یافته که هیچ،جهان سوم هم نیست. بی پرده بگویم بهمان شاشیده شده است. ولله از بعد روانی و اجتماعی جوانانی داریم از پوست کرگدن. جوانانی که همش سرکوفت شنیده اند و هیچ میل غریزی و اکتسابیشان ارضا نشده است و باز مدارا می کنند. من از این جهت به خودمان افتخار می کنم.

پانوشت بی ربط: این مساله ربطی به مساله بالا نداره که زودی بول بگیریدا. ولی شیطونی کردن تو جاهای همگانی هم واسه خودش دنیایی داره و کلی ماجراجویی و صد البته تخم می تلبه. مثلا لب گرفتن تو کافی شاپ، حال کردن پشت درختای پارک، پایین کشیدن شلوار در کوچه تاریک بن بست، صندلی های پشت ماشین، راه پله های پشتی خونه، خرک پشت بوم و از این قبیل. به دوستان متاهل و جفت توصیه میشه حتما گاهی از این کارا بکنید یه تنوعی واسه خودش فقط اون سنسورهاتون رو قوی کنید کسی نبینه و با برنامه ریزی کار رو شسته و رفته انجام بدید. باور کنید یه حالی میده. از ما گفتن.بیایید یک بار هم به چیزی از زاویه دیگر نگاه کنیم. بازم میگم این مطلب پانوشت هیچ ربطی به اون بالا نداره. فقط یه پیشنهاد بود. صدالبته حلالم هست چون واسه زن و شوهرا نوشتم :))