یه وجب خاکِ اینترنت

یکی از مسائلی که حالا ممکنه هرکسی به نوعی باهاش درگیر باشه مخصوصا بچه های وبلاگ نویس و وبلاگ خون و خلاصه هر کسی که خوره اینترنته اینه که گاهی اوقات اینترنت آدم رو به مرز جنون می رسونه. حالا اینجا اینترنت رو به عنوان سمبل تکنولوژی آوردم که خیلی از ماها روزانه باهاش سر و کار داریم و وقتمون رو پاش می گذاریم و گاهی حتی سلامتیمون هم پاش به خطر می افته.

از زمانی که این دی اس ال لعنتی رو گرفتم چیزی حدود 10 تا 15 ساعت پشت لپ تاپم هستم و دارم  کارهای مختلف می کنم. یا کتابهای آنلاین رو دانلود می کنم و می خونم یا مقاله ها و اخبار رو دید می زنم یا گاهی می نویسم. اینترنت به واقع ماتریکس عظیمی از اطلاعاته که شما رو می تونه ساعتها با خودش مشغول کنه. جدای رفتن به دانشگاه شاید به جرات بتونم بگم اکثریت 90 درصد اوقاتم رو توی چهار دیواری خونه هستم و حتی گاهی متوجه نمی شم بیرون چه زمانی از روزه یا چه ساعتیه. البته خوشبختانه هنوز تریپ رابینسون کروزه نیست که تاریخ و روز یادم بره چون بالاخره توی روز چشمم به این اطلاعات توی اینترنت می خوره!

چون دیگه دی اس ال دارم و دغدغه قطع کردن اکانتش رو ندارم هر روز عطش من برای خوندن و اطلاعات، بیشتر و بیشتر میشه و گاهی دیگه به حد جنون می رسه. بارها شده که بین 10 تا 14 ساعت من غذا نخورده ام و انقدر مشغول کارهام بودم که از غذا خوردن جا موندم. شاید لغت جا موندن بهترین لغت درباره من باشه بس که غرق اطلاعات میشم. متاسفانه درد شونه و دست هم گاهی امون نمی ده که باید یه فکری به حالشون بکنم و گرنه می ترسم به چهل نرسیده آرتروزه رو بگیریم.

یواش یواش این تکنولوژی کار دستمون میده. من شاید بتونم دقیقا دغدغه و تصمیم اخیر جیسون کتکه رو بفهمم که چرا دست از کار کردن کشیده و می خواد یه بلاگر تمام وقت باشه!!! وبلاگ نویسی در سطح حرفه ای و یا حتی نیمه حرفه ایش وقتی که انبوهی از خوانندگان رو داری و خیلی روابط برات ایجاد می کنه به نوعی از انجام دادنش در حاشیه زمانی روزانه یا همون اوقات فراغت به اصلی ترین کارت بدل میشه و من فکر می کنم داریم به یه جاهای جالبی می رسیم.

خوره های موبایل و بازی های کامپیوتری هم جدای از این دنیا نیستند. بر و بچز ایرانی هم اتفاقا ید طولایی توی این قضیه دارن. شاید از دید خیلی ها بازی های کامپیوتری چیزی جز وقت تلف کردن نیستند اما به واقع در سطح حرفه ای به هیچ عنوان این طوری نیست و از توش پول و کار هم می تونید در بیارید. متاسفانه توی ایران ما همه چیز رو به دید منفی نگاه می کنیم و هرچیزی رو که مورد علاقه مون نباشه یا به مزاجمون خوش نیاید می بندیم به باد تمسخر که یارو بیکاره یا عجب حوصله ای داره اما بدونید توی دنیای اینترنت جا برای همه هست که کارهای ابداعی و خلاق انجام بدن.

تبلیغات آنلاین  موتورهای جستجو، درست کردن وبلاگهای تخصصی که می تونه پایگاهی برای تجمع علاقه مندانش بشه و در کوتاه مدت یعنی چیزی حدود 6 ماه تا ماکسیمم یک سال شما رو توی دنیای سایبر به معروفیت می رسونه و به سادگی کمپانی های بزرگ به سراغ شما خواهند اومد و از شما استفاده خواهند کرد. از شرکت در تورنمنتهای بازی گرفته تا نظر خواهی درباره وسایل جدیدی که می زنن و صدالبته دستگاه های بازی و موبایلهای جدید در صدر این دستگاه ها هستند.

تنها چیزی که شما نیاز دارید یه خط پر سرعت اینترنت + نوشتن و خواندن به زبان انگلیسی بعلاوه علم و دانش مطرح کردن خودتون در دنیای اینترنته. مثل معرفی سایت یا وبلاگتون در موتورهای جستجو و یا طراحی سایت و هر گونه عاملی که باعث بشه خواننده شما تبدیل به یک طرفدار پر و پا قرص شما بشه.

تکنولوژی و اینترنت جنون آوره و دقیقا مثل رانندگان فرمولا 1 میشید. یعنی به دنبال سرعت بیشتر و امکانات بالاتر خواهید بود. توی دنیای اینترنت خیلی کارها میشه کرد و لازم هم نیست که حتما خود شما نوع آور باشید. می شه از مدلهای موفق دیگران هم استفاده کرد و با کمی چاشنی خلاقیت به جاهای بسیار خوب هم رسید. من امیدوارم به مرز روانیت نرسم چون عاشق این تکنولوژی احمق بشریت هستم ؛)