یه وجب خاکِ اینترنت

من نفهمیدم این چند روزی که اومدم چطوری رفته. هر روز بهتر از دیروز. دیدن دوستان هم که جای بسی خوشحالی و سروره بعلاوه دیدن آدم توی خیابون. به قول دوستی آخیش باز اومدیم تهران خوشکل و خوشتیپ ببینیم. این پسرا چه می کنن با تیپاشون. به نظر من تیپاشون خیلی متنوع تر از دختراس. مد امسال هم زدن پاچه هاش شلوار جین تا زیر تخم و در صورت دختر بودن تا زیر تخمدونه. یعنی اگر  سایزتون شلوار راسته با اندازه 90 سانته، دقیقا 120 سانتی بخرید که بتونید اون مقدار پاچه رو کاملا و به قولی قلفتی بزنید بالا. من که بهش می گم کمد دیواری بس که این تای شلوار گندس و توش همه چی جا می شه. بعضی ها هم که شعورش نمی رسه که بابا حالا درسته مده ولی باید این پاچه رو روی شلواری زد بالا که به کفشت بخوره نه اون که پاچه عین پرچم دزدای دریایی این ور و اون ور تلو تلو بخوره.

پنج شنبه هم که با دو تن از بازماندگان خدا بیامرز دبیرستان و پیش دانشگاهی بودیم که انقدر خندیدم که فک و دل و روده ام درد گرفته. من واقعا لذت می برم جوانان تحصیل کرده و تحصیل نکرده به انواع راه های پول درآوردن خلاف و غیر خلاف آگاهن و همه یه پا کلاه بر دار ماشالله. و اما بعد دو شبانه روز فقط هر شب 3 ساعت خوابیدن بپریم تو اتوبوس که بریم کلار دشت. نگران نباشید بر و بکس خیلی کم بودن. همش دو تا اتوبوس چیزی حدود 90 نفر!!! خدا بده برکت. واسه اولین بار بود می رفتم کلاردشت. خیلی خوش آب و هوا بود مخصوصا جنگلی که رفتیم واقعا عالی بود. خیلی سرسبز و آرامش دهنده. توی اتوبوس هم که بساط رقص به پا بود و صد البته من این بار نرقصیدم و کلی بچه مثبت بودم و نطقم هم اصلا در نیومد تا آخر سفر.  متاسفانه این زمینهای کلار دشت رو فروختن و دارن ویلا سازی می کنن. من اون وقت نمی فهمم وقتی این همه ویلا ساخته بشه دیگه منطقه سبزی نمی مونه که. واقعا حیف این شمال که این طوری داره از بین می ره. آقا چشمون به ساحل کثیف خزر هم بعد از سالها باز شد. واقعا آبش کثیف بود.اما خب صفای دوستان و بوی دریا باز هم نمی گذاره که به چیزای بدش فکر کنیم. تو ساحل رفتم تنها گوشه ای نشستم و دریا رو نگاه کردم و بو کشیدم. سالهای سال بود که خزر نیومده بودم.

توی زندگیم آدمهای شوخ و باحال و اونایی که ملت رو می خندونن و با حرفاشون مجلس رو گرم می کنن دیده بودم ولی این طوریش رو نه. یه پسری توی اتوبوس ما بود. باور کنید این بشر 8 ساعت سر پا بود. عین 8 ساعت هم داشت حرف می زد و همه حرفاش هم موجب میشد تا از خنده منفجر بشی. فلوت هم می زد. خوش مشرب هم بود و خلاصه یه مجلس گرم کن حسابی و اگر بخوام درست ازش یاد کرده باشم باید بگم یه هنرمند به تمام معنا بود. لامصب از هرچیزی سوژه می ساخت. خیلی خوشحالم که با همچین آدمی از نزدیک آشنا شدم و امیدوارم بازم توی برنامه های تور ببینمش و کلی لبامون خندون بشه.  اینم از جملات قصار این دوست جدیدم که همش می گفت" آقا اون دستت رو از تو دماغت در بیار".