یه وجب خاکِ اینترنت

آقا آدم یه چیزایی می بینه که کف می کنه قبل انتخابات. پریشب پارک ملت بودم. جوونا وسط خیابون و صدای اوپس اوپس ماشینهای تبلیغاتی کاندیداها و صدای همهمه و جوونی بر و بکس ایرانی. هر ماشینی که رد می شد یه مشت تبلیغ و پلاکارد و بنر تبلیغاتی داشتن و هر کدوم برای کاندیداشون داد و فریاد می زدن. جالبه که پلیس و تکاور و مامور مخفی و خلاصه هرچی هم بگی اونجا بود ولی هیچ کاری نداشتن.

البته این قضاوت اکثریت مردم هست که این جوونایی که ماشینای اسپرتشون رو به عکسهای یه کاندیدا تزئیین می کنن و توی خیابونای اصلی شهر گاز و گوز می کنن، عملا براشون اهمیتی نداره که اصلا به کی قراره رای بدن. اینها از این جو آزادی دارن استفاده می کنن برای دختر بازی، شماره رد و بدل کردن  کارهای ممنوعه و شر و شور جوونیشون رو انجام دادن.چیزی که همیشه واسمون و واسشون ممنوع بوده.

به هر حال انتخابات ریاست جمهوری امسال خیلی جالب شده. جناب کروبی هم که باز در تبلیغاتش یه چک بانکی پنجاه هزار تومانی تبلیغاتی (البته قلابی نه اصل) به شما می ده و روش نوشته که این حق ماست که ماهانه بهمون پنجاه هزار تومان پرداخت کنن و گویا طرحش رو چند تا از پروفسورهای خفن اقتصاد دان ایرانی تایید کردن. ولله من که مرد علمم و از سیاست سر در نمیارم و نمی تونم هیچ تحلیلی کنم شاید واسه همینه که این روزا از انتخابات اصلا ننوشتم. به هر حال تا چند روز دیگه رییس جمهور انتخاب میشه و همه این بند و بساط تموم و معلوم نیست که مملکت به چه سمتی پیش خواهد رفت. دلم به حال خاتمی می سوزه. به خاطر خیلی مسائل. بیچاره رو رنده کردن. فکر کنم اون روزی که از سمت ریاست جمهوری در بیاد یه نفس راحت بکشه.