یه وجب خاکِ اینترنت

نه آقا جان نگران نباشید. نمی خ%iVJ� Q��r��7.���UDA�سی رو به زور مسلمون کنیم. گردن کسی رو هم قرار نیست بزنیم بلکه می خوام ناپرهیزی کنم و دیدگاه خودم رو راجع به نتایج انتخابات بگم به عنوان یه آدمی که خودش رو اصلا در مرحله بلوغ سیاسی نمی دونه و فقط و فقط نظاره گره و خواننده مطالب دیگران. بنابراین اگر خواستید نظری هم بدید فکر نکنید با یه فعال سیاسی یا یه بالغ سیاسی رو به رو هستید. من آماتورم نیستم. به قول خودم من مرد علم هستم و دیگر هیچ.

دیروز عجب روز پر تنشی بوده برای همه ایرانی ها. خیلی ها در پارادوکس رای دادن و رای ندادن تا جایی که هجوم مردم در ساعتهای پایانی رای موجب شد که چهار بار زمان رای گیری تمدید بشه. کاندیداهای مربوطه هم که مشخص و معلوم الحال 1- رفسنجانی 2- محمود احمدی نژاد که دکترم هست! خیلی ها با چشای گریون رفتن که به نفع کسی رای بدن که بهش اعتقاد نداشتن و می خواستن فقط مملکت به بدترین نیفته. همه از یه چیزی ترس داشتن و خیلی ها هم رفتن و به کسی رای دادن که هیچ کسی فکر نمی کرد روزی بخواد رییس جمهور ایران بشه.

علی ایها حال، بر طبق گزارش بی بی سی، تنها 53 ذرصد واجدین شرایط رای داده اند و این یعنی تقریبا نصف ملت رای ندادن که خیلی افتضاحه. حالا یا تحریم کردن یا اصلا تو این باغا نبودن که رای بدن. قبل انتخابات مرحله دوم اگه توی تاکسی و اتوبوس و هرجا که مردم با هم گپ می زنن می نشستی دو مساله مطرح می شد کسانی که موافق آقای رفسنجانی بودند و کسانی که موافق آقای احمدی نژاد بودن. طرفداران کاندیدای دوم اذعان می کردن که ایشان از رانت خواری و بخور بخور دولتی جلو گیری خواهد کرد اما چگونه و چطور و سایر مسائل کشوری چه می شود الله اعلم. جایگاه رییس جمهور ما در قبال وجهه خارجی ایرانیان چگونه خواهد بود. آیا یک نفر از این کاندیداها پرسید که وجهه اصلی یک ایرانی وقتی که پاسپورتش رو جلوی کانتر چک کننده گیت یک کشور اروپایی می گذاره چطور به گه کشیده میشه با انواع سوالات مزخرف و اینکه تا سوراخ آنجایت رو هم می گردن چرا که ایرانی هستی و یا در لیست کشورهایی قرار داری که باید با تو این گونه برخورد بشه. آیا کسی پرسیده جایگاه آی تی و آموزش و پرورش در کابینه جدید و طرحهای جدید وی چه خواهد بود؟

تجربه در تمامی دوران تاریخ ایران و تاکید می کنم در تمامی دوران تاریخ ایران زمین، چه باستان و چه معاصر نشون داده که مردم عموما در سطحی پایین فکر می کنند یا انقدر بهشون فشار اومده که مجالی برای فکر کردن به مسائلی که در وهله اول براشون مثل یه کالای لوکسه، باقی نمی مونه. یادم میاد قبلنا وقتی توی صدا و سیما از مردم قبل انتخابات سوال می شد همه به یه چیز گیر می دادن و اونم "تورم" بود. حالا چند ساله که ملت یه چیزی افتاده توی دهنشون به نام "جوانها". وقتی حتی از خود جوونا می پرسن چه انتظاری از رییس جمهور آینده دارید میگن به جوونا برسه. حالا چه طوری برسه و چی می خوان خودشون هم نمی دونن یا اگه بدونن واقعا تاسف بر انگیزه که این چیزا رو می خوان. چیزایی مثل نحوه پوشش و مدل مو و یا روابط دختر و پسر که واقعا باعث شرمندگی من که جز یکی از همین عزیزان هستم میشه.

خودم رو جدا نمی کنم اما چشم اندازی که از جامعه از دید یه فرد اجتماعی و نه سیاسی می بینم افتضاحه. مردم ما هنوز نمی دونن چه حقوقی دارن. همه یه چیزی شنیدن. همه در یک دایره خواسته هاشون می چرخه. اما کسی نمی گه من حق دارم کتاب خوب بخونم. من حق دارم مراکز تفریحی خوب داشته باشم. من حق دارم دموکراسی داشته باشم نه به معنای یه کالای لوکس بلکه به عنوان بخشی از وجود زندگیم. بخشی از جنبه زندگیم. من حق دارم از بیمه استفاده کنم. ماشین خوب سوار شم و خیلی چیزای دیگه. من حتی حق دارم کشورم و حکومتم رو دوست داشته باشم. مگر نمیشه ملتی، حکومتی رو دوست داشته باشه و به پرچمش افتخار کنه؟ آیا همیشه باید به فکر یک نجات دهنده آسمانی بود و یا نگاهمان به دستان کثیف اشغالگر کشورهایی که فقط بنا بر مصلحتشون می خوان از ما استفاده کنن؟

متاسفانه هنوز بسیاری از این مفاهیم حتی برای پایتخت نشین ها هم هضم نشده و اصلا به گوششون نخورده چه برسه به به شهرستانی ها و کسانی که جز اقشار روستا زاده ما هستند چرا که در تمام دنیا محل بلوغ افکار و جنبش ها از پایتخت یک مملکته به دلیل امکاناتی که وجود داره.من نه نگاه توهین به مردم دارم و نه نگاه تحقیر که آخ که اینا نمی فهمن و از این حرفا. به ما یاد داده نشده. حتی به خودم من. به شما و غیرو. حال کسانی که خارج از کشور رفتن و محیطشون رو عوض کردن شاید به دلیل هم جواری با سیستمهایی که با حقوق بشر تا حدی موازات داره تونسته باشن این تفاوت رو ببینن که متاسفانه اکثریت این قشر هم یا ملت رو خر و گاو فرض می کنن و خودشون رو بالاتر و یا فقط زر مفت می زنن و راهکارهای آب و دوغ خیاری تحویل میدن و جووناشون هم که توی دیسکو مشغول قر دادن و خودن مشروبات تا دماغ هستند!

از دیدگاه من یک راهکار عملی برای آگاهی اجتماعی و فرهنگی مردم استفاده همین رسانه اینترنت هست ولو اینکه قشر محدودی ازش استفاده کنن. چرا میگم اینترنت چرا که زیر ساخت فرهنگی هر ملتی رو آموزش و پرورش بر می داره ولی وقتی ما نمی تونیم ایجاد تغییر در این سیستم بکنیم آیا نمیشه فعالیت های فرهنگی خوب ارائه داد؟ همین وبلاگها در این چهار ساله حداقل در بین خوانندگانشون نقش به سزایی داشته اند. نوشتن مطالب فرهنگی، اجتماعی رو سعی کنیم به مسائل سیاسی بیشتر تعمیم بدیم. از عقاید دیگران مطلع بشیم و همیشه فن تفکر و گفتمان رو بین دیگران هم منتشر کنیم.

من به نوبه خودم خسته ام از حرفهای هم سن و سالهام که مثل پدرانشون همون راه احمقانه غر زدن و هیچ نکردن رو ادامه میدن. غر نزنیم بلکه سعی کنیم برای مملکتمون حرکت کنیم و تلاش کنیم. ایران سرزمین ماست. حالا به هر دلیلی به بدترین اوضاع هم که بیفته ما باید براش دل بسوزونیم ولو اینکه گاهی فحشش هم بدیم. چون مال ماست. آب و خاک ماست. من خوشحالم که در حد خودم در بین جمع دوستان و خوانندگان همین یه وجب خاک اینترنت تونستم روی افکار و نحوه زندگی بسیاری تاثیر بگذارم و باهم رشد و نمو کنیم.

چه بخواهیم و چه نخواهیم احمدی نژاد رییس جمهور شده و ما باید باز هم روزهای سخت رو آغاز کنیم. چه کسانی که در غربت و سختی و به خاطر میهن درس می خونن و تلاش می کنن، چه کسانی که در داخل با مشکلات به صورت ملموس، دست و پنجه نرم می کنن، همه و همه باید در کنار هم باشیم. این خیلی بده که ما همیشه یاد گرفتیم دسته بندی کنیم و تا کسی به نفع ما حرف نزد یا به خاک و خون بکشیمش یا تو دلمون خائن و مزدور حسابش کنیم. آخ که چقدر دوست دارم کارای فرهنگی بکنم ولی چه کنم که خودم هنوز یه ساقه نازک دارم که باید با بار علم تنومندش کنم. مطمئن باشید وقتی بتونم تا اونجا که بتونم برای مملکتم کار می کنم. هرچی که باشه ایران سرای من است حتی اگر ازش گاهی متنفر بشم و زیر لب بهش پرخاش کنم.پس همانا بگویید که نیست خدایی جز خدای یگانه و رستگار شوید!!!(هرکی فهمید این عنوان انتخابی نوشته من چه ربطی به این مسائل داره خیلی باهوشه. عین خودم :))