یه وجب خاکِ اینترنت

تهران با همه شلوغی ها و اعصاب خوردیاش اگه خوب بهش دقت کنیم و خیلی چیزاش برامون عادی نشه کلی شیرینی هم توش هست. اتفاقاتی که خیلی باحالن و می تونه خنده ای رو روی لبای آدم بیاره. امروز که می خواستم از سر میرداماد تا میدون ونک رو تاکسی بگیرم سوار یه ماشین شدم که یارو کلی اهل حال بود. تو ماشین چه چه می زد. با زبونش سوت می زد و خلاصه واسه خودش لوتی بود. یه جا هم توی ترافیک در ماشین رو باز کرد و به مسافر جلویی می گفت حاجی این طوری بادخورش بهتره :)

از این آدمای باحال زیاد به تورم می خوره که کلی من رو می خندونن. قبلنا فکر می کردم که شاید نسلشون منقرض شده ولی هنوز که هنوزه هستن و به همون شیوه حرف می زنن. هیچ جا راننده تاکسی های تهرون رو نداره که با آب جوب ماشینشون رو بشورن و یه لنگ کنار دستشون واسه تمیز کردن ماشین داشته باشن و با یه دست هم فرمون رو کنترل کنن و هم دنده عوض کنن، دست چپشونم از کتف بندازن بیرون و مویی از بین ماشین ها رد کنن و به اونایی که دست فرمونشون خوب نیست یه نیشخندی بزنن یا متلکی بندازن.

این چیزای تهران هیچ جا نیست. هنوز کلی جاهاش رو مونده که برم با دوستام اما توی این مدت در حال اکتشاف کافی شاپهای دنج و جدید بودم که بشه توش صفایی کرد و به بهشت رفت. از خوراکی ها هم که بگم هیچ جا کالباس و سوسیس های تهران رو نداره یا پیتزاهاش که کلی خوشمزس.پفک و چیپس هم که جز لاینفک تنقلات و سایر آت و آشغال. فال گردو فروشا و ترافیک سنگین دربند و درکه و زغال اخته و لواشک های ترش همگی کلی دهنم رو آب می ندازن. راستی امروزم رفتم موهام رو یه مدل اجق وجق زدم که قیافه ام شده شبیه بر و بکس سیسیل اونم از طرفای جنوبش. کلی خوشکل شدم. دخترایی که می خوان بدزدن بیان زودتر که وقت تنگ است. خلاصه تهران و صفا سیتی منگوله.