یه وجب خاکِ اینترنت

همیشه توی مجله ها می خونیم که آدمای موفق همین طوری یه شبه به جایی نرسیدن. یا واقعا مخ دارن و استعداد و یا اینکه دارای پشتکار فوق العاده ای هستند. فکر می کنم زیباترین مثالی که برای خود من همیشه یه راهنما و دلگرم کننده بوده این حرف توماس ادیسون( مخترع لامپ ) هست که وقتی ازش پرسیده بودن که چطور 999 بار شکست خورده  اما دلسرد نشده از ادامه آزمایشات، پاسخ می ده که من 999 بار شکست نخوردم بلکه 999 راه رو که به درست نشدن یک لامپ ختم میشه یاد گرفتم! خب واقعا تفاوت دید و خلاقیت آدماس که می تونه یه شخصیتی رو خیلی بزرگ کنه و به جایگاه بلندی برسونه. جایی که شاید میلیونها نفر دیگه آرزوش رو دارن.

چیزی حدود یک ماهه که دارم بکوب روی یه پروژه کار می کنم و بدون غلو بگم در دو هفته اول حجم مطالعات من در بعد زمانی حداقل روزی 10 ساعت مفید بوده! وقتی الان فکرش رو می کنم خودم وحشت می کنم که چقدر مطلب خوندم و چطوری چکیده این مطالب رو یاد داشت برداری کردم و ازشون به عنوان مرجع استفاده می کنم. دو هفته بعدش رو هم باید بگم که چیزی بین 12 تا 16 ساعت کار کرده ام. مثلا روز جمعه رو 16 ساعت  به طور کامل کار کردم. این نیروی جوونی همینه ها.فقط بدیش اینه که می دونم باید حتما کسی باشه که هی بهم نهیب بزنه که مراقب خودم باشم. خدا رو شکر غذاهای مامان خوب به دادم میرسه وگرنه با این شکم گشنه کی می تونه انقدر کار کنه. امشبم بارون زد. امیدوارم این یه هفته ای کمی هوا خنک تر بشه و این پروژه من هم که انقدر سرش زحمت کشیدم زودتر به پایان برسه و ثمر بده. اگر کسی گفت چرا عنوان این پست رو گذاشتم "گاو کشی"؟