یه وجب خاکِ اینترنت

تازه از مرکز شهر استکهلم برگشتم. امروز یه مراسم گفتگویی برگزار شده بود با حضور پرویز پرستویی بازیگر خوب کشورمون که حضور پیدا کرد و به سوالات حضار پاسخ داد. پرستویی به دعوت انجمن "یاری" که یه انجمنی هست گویا پنج شش ساله درست شده و به نفع بچه های بی سرپرست و خیابانی ایران در سوئد فعالیت داره و پول جمع می کنه و براشون در داخل ایران مدرسه و این جور چیزا می سازه، اومده سوئد. با اینکه من توی این غلغله درس و نزدیکی امتحانات زیاد رغبت نداشتم برم اما چون یار شفیق این جانب توی هیئت مدیره انجمن دانشجویان مقیم استکلهمه و در واقع این مراسم رو هم اونا برگزار کرده بودن، دیگه یه جورایی راه نداشت بپیچونم و نرم. اما خب خیلی خوب بود و در حد خودش بسیار بسیار جذاب برگزار شد. برنامه از ساعت 5 تا حدودای هشت و نیم شب ادامه پیدا کرد که نیم ساعت آخر هم یه گروه موسیقی سنتی برنامه اجرا کردن.

به جرات می تونم بگم که تک تک اون صد نفری که اومده بودن با پرستویی عکس تکی انداختن. فقط بدیش این بود که این بنده خدا نمی دونم روی چه اصلی با هرکی عکس می گرفت مخصوصا با این زنهای غیر محجبه اینجا(!) همچین اخمی کرده بود که اصلا به اون روحیه لطیفش و زبون طنز گونه اش نمی خورد. از چیزای جالب اینه که اینجا وقتی می گن ملت خیلی در مراسم فرهنگی از این قبیل استقبال کردن یعنی چیزی حدود 50 تا صد نفر. یعنی مقیاسهای موفقیت اینجا تا ایران فرق می کنه.به گفته دوستم قبلنا اصلا از این چیزا نبوده و تازه یه مدت کوتاهیه که از این اتفاقا می افته و ایرانی های مقیم اینجا این جور برنامه ها رو تحویل می گیرن. حالا راجع به بافت ایرانی های اینجا بعدا می نویسم.

و اما همه که عکس گرفتن و من دیدم کسی دور و بر پرستویی نیست رفتم و بهش گفتم آقا من عکس نمی خوام بگیرم فقط می خوام با شما دست بدم و ببوسمتون. خیلی حال میده آدم هنرپیشه ای رو که دوست داره باهاش دست بده و ببوستش. هرچند آخرش باهم عکسم گرفتیم. همراه پرستویی آقای فرخ نژاد (بازیگر فیلم ارتفاع پست و طبل بزرگ زیر پای چپ) هم بود که اتفاقا اونم آدم شوخی بود و کلی به فضا سر زندگی داد. از اتفاقات جالبی که افتاد یکی اینکه پرستویی یه دکلمه قشنگ رو اجرا کرد و آخرش ترانه "عجب رسمیه، رسم زمونه" رو خوند. هرچند صدای بلند بلندگوهای سالن از زیبایی خوندنش کاست اما خب ملت کلی حال کردن. یه جا هم یکی از حضار پرسید که آقای پرستویی بازی شما در فیلم مارمولک بسیار عالی بود و خیلی قشنگ ادا و اطوار آخوندها رو در میاوردین آیا باهاشون رفت آمد داشتین یا کسی تو فامیلتون بوده که تونستین یاد بگیرین. پرستویی هم جواب داد که ما 26 ساله داریم بین این جماعت زندگی می کنیم. این جواب رو که داد ملت اولش خندیدن و بعدش کلی کف زدن.

جمع خیلی صمیمی ایجاد شد و سوالهای خوبی هم رد و بدل شد. پرستویی یه جاهایی هم گره دلش باز شد و بدون اینکه اسم بیاره از دست دوستان و آشنایان نزدیک حسودش گله کرد. همونا که باعث شدن تا اکران فیلم مارمولک بعد از 3 هفته در تهران متوقف باشه. از مشقت های بازیگری و خاطرات کودکی و نوجوانیش گفت. از کارش گفت که قبلا 10 سال در دادگاه بخش کیفری و جنایی کار کرده و حالا هم کارمند رسمی فکر کنم وزارت ارشاده در رابطه با تئاتر.تقریبا اکثر جوابها رو با خنده و شوخی آغاز می کرد و همین کلی ملت رو جذب کرده بود.در آخر هم بهشون از طرف انجمن دانشجویان مقیم استکلهم( که کلی زحمت کشیده بودن) لوح تقدیری داده شد. به کسی نگین ها ولی قابلهای لوح تقدیر رو من روز قبلش با دوستم انتخاب کردم و خریدم ؛)

راستی اگر از استکلهم هستید و این وبلاگ رو می خونید بدونید که یکشنبه همین هفته تئاتر fans به اجرا در خواهد اومد که حتما اگه می خواید ببنیدش برید بلیطش رو بگیرید. من که خودم می رم چون دوست دارم کار تئاترش رو هم ببینم. حالا که اطلاع رسانی شد بگم که ابی هم 15 اکتبر اینجا کنسرت داره. البته فکر می کنم تا حالا بیشتر بلیطهای سالن گرفته شده. اونم شاید رفتنی شدیم. اگه می بینید اینجا هم دیر به دیر آپدیت می شه چون درگیر درسا هستم و تازه دارم به سیستم اینجا عادت می کنم. امروز به من خیلی خوش گذشت. روز به یادماندنی و شبی به یاد ماندنی تر شد با تو. شبت خوش عشق.