یه وجب خاکِ اینترنت: کنسرت ابی

فکر می کنم فقط یار ناباب و زغال خوب باعث میشه که آدم هفته امتحانات پاشه بره کنسرت ابی! جالبیش اینجاست که من فکر می کردم یه جایی داره واسه رقصیدن و مردم می تونن برقصن مثل کنسرتی که عید امسال توی همین استکهلم رفتم اما نخیر اشتباه فکر می کردم. یه سالن با پذیرش تقریبا شاید 1500 نفر کم و بیش که فکر می کنم چیزی حدود 900 نفر اومده بودن و باید روی صندلی می نشستن و به صدای ابی جونشون گوش می کردن.

من باید بگم این بشر جدای اینکه صدای فوق العاده ای داره ولی بیشتر یه شومن حسابیه. آقا یه آهنگ می خوند وسطش هی تکه می نداخت. یه آهنگ می خوند هی تیکه می نداخت به شوخی ولی حرفش رو می زد. حسابی هم پاتیل بود. اصلا روی پاش بند نبود. چندین بار به خواننده های جدید لوس آنجلسی گیر داد که صدا ندارن و معلوم نیست چی می خونن و حرفایی از این قبیل. من وقتی داشتم سن رو می دیدم این فکر اومد توی ذهنم که کنتسرت های ابی انگار همه شبیه هم هستند. هیچ وقت تغییری تو روالش رخ نمی ده. سبک و سیاقش مثل همونیه که من و شماها هممون توی فیلمای دی وی دی و سی دی دیدیم. فقط فرقش اینه که این بار از فاصله چند متری برات با اون صدای خفنش می خونه.

جدای از شوخی هایی که می نداخت اون وسط و سپاسی که از مردم می کرد من خیلی خوشم اومد که هر از چند گاهی حواسش رو به یه سمت می برد و طرفدارای اون سمت رو مورد توجه قرار می داد این جوری کل سالن یه وجد و هیاهویی داشت. ما طبقه دوم نشسته بودیم چون پایین رو همه گرفتن بودن ولی هر کی می خواست می رفت و دم سن ابی جونش رو ماچ می کرد. دخترا که کشته بودنش. ولش نمی کردن. در هر صورت فکر می کنم کنسرت ابی برای همون یه بارش خوب بود و کلی حال داد. آهنگای قشنگی خوند که من با یه دونش حسابی حال کردم و باهاش خوندم. یه چیزی هم راجع به ایرانی هایی که اینجا کنسرت میان اینه که همشون خوشکل و خوش تیپ و با کلاسن.

امروز صبح که اومدم بیرون دیگه جدی جدی هوا سرد شده( چیزی حدود 1 درجه بالای صفر دیشب بوده) و الان منفی یک درجه هست. یا امام. خودم الان چک کردم. هاها. کله صبحی فکر کنم دومین نفری بودم که اومدم دانشگاه. این چند روزه رو خر بزنم حسابی که یه امتحان خفن دارم شنبه. گاهی آرزو می کنم ای کاش توی این وبلاگم ناشناس بودم. خود سانسوری ها زیاد شده. شبهای توت فرنگی رو عشق است ؛)