یه وجب خاکِ اینترنت

ساعت 9 شب. دمای هوا منفی پنج درجه و امروز دومین و در واقع آخرین امتحان این پریود رو دادم و شوخی شوخی یه ترم کامل تموم شد. حالا میشه یه نفسی کشید. فقط می تونم بگم من از دنیای اطرافم تا همین الان به جز اخباری که توی اینترنت خوندم هیچی نمی دونم. تو شهر حتما خیلی خبره چون الان ملت تو حال و هوای کریسمس هستند و راه به راه بروشور تبلیغاتی دم خونه ها میاد و دو هفته مونده تا سال نو و همه مغازه ها حراج کردن و دختر و پسر، زن و مرد ریختن بیرون که بخرن و به قول آبادانی ها مغازه ها رو بروفن.

الانم اومدم دانشگاه که کلی اینترنت بازی کنم و کارام رو انجام بدم. اینجا یه ماه تعطیله دانشگاه( قابل توجه اونایی که می گن چرا تعطیلات نوروز 15 روزه و انقدر زیاده). این سوئدی ها بدتر از ما هستند توی تعطیلات. تا اونجا که من شنیدم و همه هم می گن تابستون سوئد که حول و حوش یه بازه دو ماه و اندی هست اصلا مملکت تعطیله. چون سوئدی های عشق گرما و آفتاب، هجوم می برن به کشورهای گرم و حاره ای و خلاصه اینجا علی می مونه و حوضش اما به قول دوستی پس چرا اینا که تعطیلاتشون به راهه انقدر پیشرفت می کنن دیگه جای خود داره.

امروز امتحان رو که دادم یه گپی هم با هم کلاسی آفریقاییم داشتم. به واقع یه دوست جدید پیدا کردم. همیشه سلام علیک می کردیم ولی نشده بود که باهم گرم بگیریم. اهل "روآندا"ست و اومده برای درس و بعدشم بر می گرده. از دید من سیاه های افریقایی که صد البته مال کشورهای مسلمون نباشن( چون به نظر من مسلموناشون جنسشون خرابه!) آدمایی خوبی هستن و خیلی کول و ریلکسن. با چند تایی دیگشون هم که برخورد داشتم همین طوری بود. بی آزارن و اتفاقا مهربون. کشورشون هم یه ملغمه ای است مثل خیلی کشورهای بی در و پیکر من جمله ایران خودمون، فقط تصور بکنید که بعضیاشون خیلی کوچیکن و منابع طبیعی ندارن یا اصلا تکنولوژی ندارن که بخوان ازش بهره برداری کنن. امروز که داشتم با این دوست جدید حرف می زدم راجع به سوالات امتحان زد زیر خنده و گفت من اصلا سوالهای انتهایی رو ننوشتم و بعدش گفت آخه بابا من از آفریقا اومدم مردم من بدیهی ترین چیزها رو ندارن چه بدونن تکنولوژی RFID به چه دردشون می خوره. راستی همون طور هم که قبلا گفتم ترم بعد یه سری پروژه داریم توی کشورهای آفریقایی. اگه من بتونم تخصصم رو کامل کنم و وقتش هم مناسب باشه حتما شرکت می کنم و عضو میشم که برم یه کشور دیگه و پروژه انجام بدم. کلی تجربه آدم به دست میاره. حالا تا اون موقع.

تو راه برگشت هم یه هم کلاسی فلسطینی دارم که کمی باهم گپ زدیم و یه سوال کرد که موندم چی بهش جواب بدم. بهم گفت نظر مردم شما راجع به رییس جمهور جدیدتون چیه و یه نیشخندی هم تحویلم داد. بهم گفت این بشر آخر دردسره و آخرش باعث میشه کشورتون وارد جنگ بشه.  باری به هر جهت کارمون به کجا کشیده که شدیم مضحکه عام و خاص. راستی برای اولین بار پاسپورت فلسطینی دیدم! سبز رنگه. آخه دوبی که بودم هیچ فلسطینی ندیدم که پاس داشته باشه. اینا یه کارت شناسایی دارن و اکثرا تابعیت یه کشور دیگه( که به طور معمول اردن هست) رو می گیرن و با اون مسافرت می کنن اما امروز فهمیدم که بر اساس قرارداد اسلو در سال 93 میلادی فلسطینی ها هم می تونن پاسپورت داشته باشن اما خب یه سری قوانین داره مثل اینکه همه نمی تونن.

توی تعطیلات هم باید درس بخونم. حداقل روزی 5 تا 6 ساعت و بقیه اش هم عشق و صفا. الان که رفتم غذام رو گرم کنم و بخورم یه سرکی هم توی بقیه اتاقا کشیدم. اولش من فکر می کردم پاکستانی ها خدای خرخونی هستند ولی الان نظرم به شدت برگشته. اکثر اتاقا توش چینی نشسته. لامصبا می خوان همه جای دنیا رو فتح کنن. جالبه چینی ها روز تعطیل مثل اینکه ندارن. این ابنا بشری رو من هر روز و هر ساعتی که شما دلتون بخواد توی دانشگاه می بینم و به تعداد بسیار کثیر. تو دیگر خود بخوان این حدیث مفصل را. این آخری هم برای اینکه دست خالی نرین و یه تفریحی بکنین برین به اینحا و تریپ بازی بیست سوالیه. من کاندوم رو انتخاب کردم و هاها نتونست حدث بزنه و آخرش هم به التماس افتاد که جون مادرت چی انتخاب کردی که من نمی تونم حدث بزنم و خلاصه حال ببیتی فراوون که نتونست حدث بزنه. ولی شما مثل آدم چیز انتخاب کنید حتما حدثش می زنه!