یه وجب خاکِ اینترنت

پریروز از کله صبح ساعت هفت رفتم رختشور خونه که یه کوه لباسای کثیفم رو بشورم. اینجا چون سیستم سوسیالیستی هست تو خونه ها اصولا کسی ماشین لباس شویی نداره و در عوضش سر هر کوچه و یا هر محله چند تا رخت شور خونه هست که شما می بایست شال و کلاه کرده و به همراه کوه لباسهای بوگند و کثیف برید به قول خارجی ها "لاندری". من از لاندری خوشم میاد. بهترین جا برای آدمهایی ست که خجالتی هستن و شاید بتونن باب مکالمه رو با کسی باز کنن. البته من همیشه خدا ساعت هفت صبح می رم و اون موقع همه در رخت خواب در حال کشتی گرفتن هستن.

 باید بهتون بگم که لاندری های اینجا فقط کسانی می تونن داخل رخت شور خونه برن که کلیدش رو داشته باشن بنابراین محفوظه. این کلید رو هم وقتی خونه اجاره می کنید بهتون می دن. بعدشم اینکه  توی لاندری یه سیستم رزرو جا هست و هر نفر در زمان خودش اصولا می تونه از دو تا دستگاه ماشین لباس شویی استفاده کنه(حالا ممکنه محله به محله فرق کنه و تعدادش بیشتر هم بشه) و 3 ساعت هر نفر برای انجام کلیه کاراش وقت داره که بسیار دقیق و مناسب هست. برای اینکه تداخل پیش نیاد مثلا فرض کنید من 5 دیماه می خوام ساعت 7 تا 10 صبح رو برای ماشینهای ردیف 4 رزرو کنم. گاهی لاندری ها مثل مال من سیستمشون قدیمی هست و شما باید یه قفل رو در داخل سوراخ(!) اون روز و اون تاریخ و برای ردیف مورد نظر وارد کنید و بعدش برید. این قفل نشون می ده که اون زمان برای من رزرو شده و دیگه کسی نمی تونه اشغالش کنه. مدرن تر ها سیستمش الکترونیکیه. خب حالا یکی ممکنه بگه من میام همیشه قفلم رو یه جا می گذارم و می رم. این قضیه اوکی هست تا زمانی که نیم ساعت از وقت رزرو شما نگذشته باشه. بنابراین اگه من اون روز تا ساعت 7:30 حاضر نشم هرکسی دیگری می تونه از ماشینهای رزرو شده من استفاده کنه و من هم حق اعتراض نخواهم داشت.

اینجا مسوولیت تمیز کردن و نگاهداری ماشین ها و محیط بر عهده شرکتی هست که ازش خونه رو کرایه کردین. هرچند اصولا آدما از محیطشون و دستگاه ها خوب استفاده می کنن(لطفا دقت کنید که نوشتم اصولا چون هستن آدمهای ابله جهان سومی که اصلا چه بفهمن احترام به حق خود و دیگران چیه)، بعلاوه ماشین لباس شویی، دستگاه خشک کن هم هست که می تونید لباساتون رو که از ماشین درآوردید ببرید اونجا هم بگذارید تا خشک کنه. خشک کناش حرارتیه و با گرم کردن لباسها اونا رو خشک می کنه.البته من استفاده نمی کنم چون گاهی بر اساس جنس لباس حرارت می تونه بهش نسازه و خرابشون کنه. دوبی که بودم چون ماشین لباس شویی نبود لباسهای کلی (به جز لباسهای زیر رو که خودم می شستم) می دادم خشک شویی و اونا هم هندی بودن به گند ترین وضع ممکن لباسا رو می شستن و داغونشون می کردن. واقعا لباسا رو داغون می کردن. از موقعی که اومدم اینجا خیلی خوب یاد گرفتم چطوری لباسا رو بشورم. با جه مقدار پودر و چقدر نرم کننده، تفکیک لباسا و این جور چیزا. گاهی ممکنه بگید ای آقا کی حال داره تو اون سرما بره و این کارا رو انجام بده ولی اگر یه کتاب ببرید و در زمان شستن لباسا مشغول خوندنش بشید یا اینکه با دوستی باشید و کلی بگید و بخندید، حتما این هم چیز دلچسبی میشه بعلاوه اینکه دیدن لباسهای تمیز و خوشبو هم به آدم کلی حال می ده. جا داره که یادی هم از تمامی زحمات مادرم بکنم که همیشه لباسهامون رو می شست و کلی از وقتش رو، شستن اون لباسها می گرفت. خب شلخته های عزیز برید لباساتون رو بشورید.