یه وجب خاکِ اینترنت

... دختری مو طلایی بود و بدنش به قدری تر و تازه بود که انگاری زیر دست آب می شد. اما لنی کم کم دیده بود که وقتی با اوست احساس نگرانی می کند. این احساس عاقبت کیفش را ضایع می کرد. کار داشت بیخ پیدا می کرد و خراب می شد.

ابتدا کارها همه رو به راه بود. دقایق فوق العاده ای را کنار تیلی گذرانده بود. به قول آلدو سوسیالیسم واقعی را آدم، وقت انزال حس می کند و بعد از آن چندان جالب نیست. بلبشوی تاریکی است. روابطش با تیلی عالی بود اما لنی به زودی حس کرده بود که وضع دارد وخیم می شود. نگاه های تیلی به او کیفیت خاصی پیدا کرده بود. تیلی طوری نگاهش را روی صورت اون می گرداند و یک یک اجزای آن را وارسی می کرد، طوری بدن او را لمس می کرد که انگاری دارد از اموال خود صورت برداری می کند.نبایدفراموش کرد که سوییس کشوری است که مالکیت در آن سلطنت می کند. بینی، ناف، گوشها، انگشتان پا همه را یکی یکی چنان زیر و رو می کرد که لنی می ترسید فردا همه چیزش فشنگ و با نظم در گنجه دخترک مرتب شده باشد.انگاری دفترچه حساب پس اندازش را نگاه می کند. تیلی جز آلمانیِ سوییسی و فرانسوی زبانی بلد نبود. و لنی هم هیچ یک از این زبانها را نمی دانست. به علت این حجاب بی زبانی که میانشان کشیده شده بود منظور هم را خوب می فهمیدند. در زمینه روابط انسانی از این بهتر نمی شد تصور کرد. اما دخترک به او حقه کثیفی زده بود. صفحه های لینگافون را خریده بود و پنهانی زبان یاد می گرفت تا اینکه یک روز، بی آنکه لنی آمادگی داشته باشد، ناغافل زرتی شروع کرده بود انگلیسی حرف زدن. این کار او مثل مشتی بود که توی صورت لنی زده باشند. کلک روابطشان کنده شده بود. مردم ملاحظه هیچ چیز را نمی کنند. حتی فکر این نیستند که روابط انسانی را حفظ کنند. به زودی کار به اینجا کشید که "آره تیلی جان. منم تو رو دوست دارم. معلومه تیلی، تا آخر عمر. قول می دم. تو دختر نازی هستی. می دونی تیلی،  دونم که حاضری هر کاری برام بکنی. فوندویی که تو درست می کنی جدا لنگه نداره. حالا دیگه بگذار برم. اینجا خیلی گرمه، آدم خفه می شه.آخه می دونی، یک نفر جلوی هتل دورف منتظرمه. باید برم اسکی یادش بدم. حتما باید برم. خداحافظ، باز می بینمت، خاطر جمع، خیلی زود. خاطرت جمع باشه، مال توام تیلی. خوب دیگر خداحافظ!" و همین، تمام شد.

دیگر هیچ جور نمی شد دو نفر همدیگر را دوست داشته باشند. مخترع روش لینگافون دشمن بشر بوده، حجاب بی زبانی را دریده. توی روابط شیرین عاطفی خرابی کرده و زیباترین ماجراهای عاشقانه را به هم زده.او از آن جور آدمهایی بود که به هیچ چیز احترام نمی گذارند. لابد حالا باز دستهای کثیفش را به خود می مالید، زیرا یک کانون عشق دیگر را خراب کرده بود. عاقبت لنی تسلیم شد و از تیلی دل کند. دیگر نمی توانست تاب بیارود. مثل این بود که دستش را توی شیشه چسب کرده باشد. حیف، دخترک واقعا فوندوهای فوق العاده ای می پخت. لنی هنوز وقتی گرسنه اش می شد یاد او می افتاد. تیلی یکی دو بار آمده بود سر پیست تا او را ببیند. لنی مشغول تعلیم اسکی بوده و به او گفته بود که ماجراشان تمام شده است زیرا باید می دانست که شیرین کامی هم حدی دارد و نباید انتظار زیاد داشت.

"تیلی سعی کن بفهمی چی میگم. این کاری به شخص تو ندارد. تو یک شعله آتشی. لنگه نداری، دختر مثل تو در تمام عمر یکدفعه بیشتر به تور آدم نمی خوره، وقتی هم که خورد آدم باید مواظب باشه که گرفتارش نشه. منظورم اینه که اگه آدم مواظب نباشه حالیش نمی شه و دیوونه میشه، دیوونه عشق، ترس منم از همینه."

- آخر جرا، لنی؟ من دوستت دارم، عشق جدی! مال توام، سر تا پا مال تو! برای تو! برای همیشه!
لنی چندشش شد. تمام تنش دون دون شد. با خود گفت: حالا دیگه چرا تهدیدم میکنه!
گفت:" تیلی من نمی تونم این چیزها را حالیت کنم. خیلی کودنم. به علاوه حرف زدن بلد نیستم. با خودم هم هیچ وقت حرف نمی زنم. چیزی ندارم بگم."
.
.
.
هیچ چیز را نمی شد حالیش کرد. این حال اصطلاحی داشت که باگ مورن پیدا کرده بود. "آزادی از قید تعلق". چیز فوق العاده ای بود. وقتی از قید تعلق آزادی یعنی تنهایی. نه طرفدار کسی هستی نه ضد کسی. همین. باگ می گفت که بزرگترین مساله جوانان اینست که جطور این اکسیر را پیدا کنند. البته خیلی مشکل است. ولی وقتی به آن رسیدی، از هر چیزی که فکر کنی بهتر است. یادتان نرود، آزادی از قید تعلق، وقتی به آن رسیدید خبرش را به من بدهید....

پی نوشت: متن بالا برگرفته از کتاب زیبایی ست که در حال خوندنش هستم.نام این کتاب" خداحافظ گری کوپر" اثر "رومن گاری" و ترجمه " سروش حبیبی" است. جالبه که بدونید چاپ اول کتاب در سال 1351 بوده! فضای کتاب در کوهستانهای سوییس اتفاق می افته و نثرش رو بسیار دوست دارم. به خصوص کنایه ها و موضوعاتی رو که نویسنده با تمام وجود قصد به گند کشیدنشون رو داره. متن بالا تکه ای از شاهکارهای این کتابه. خوندنش به دوستان حتما توصیه میشه.