یه وجب خاکِ اینترنت

اصلا حواسم نیست که انگاری داره هفته بعد عید میشه! انقدر سرم تو لاک درس و کتابه که اصلا انگاری یه چند ماهه زندگی رو بوسیدم گذاشتم کنار و فقط درگیر درس و مشقم. البته دیشب رو با یار عزیز رفتیم به مراسم چهارشنبه سوری که توی استکهلم برپا شده بود. هرچند نصف جمعیت پارسال اومده بودن و تعداد قر تو کمرها خیلی خیلی کمتر بود اما باز برای خودش صفایی داشت. جاتون خالی توی اون سرما و برف زیر پا یه آش داغ هم خوردیم که کلی حال داد. یه آتش بزرگ هم درست کرده بودن که جون میداد کنارش بایستی و حالش رو ببری. کلی هم آتش بازی دیدیم همونجا و یه عالمه خاطره پارسال توی ذهنم زنده شد. آخر شب هم که بازم رفت توی کنج خاطره های دلم بشینه. شب بسیار عالی بود.

قراره امسال برای خودم هفت سین بچینم ولی انقدر حواسم به پروژه س که اصلا هوش و حواس فوت شده رفته تو هوا. امیدوارم بتونم یه خورده حال و هوای عید رو بدم به خودم ولی خب دقیقا هفته بعد، روز دوم عید سمینار داریم تا خود جمعه و خلاصه پوستمون رو می خوان اینجا بکنن. ولی بعدش عیش و نوشه چون کنسرت بزرگ خواننده های ایرانی توی سالن "گلوبن" اینجاست و بازم من و یار می ریم خاطره زنده کنیم. البته سخت ببینم امسال بخوایم مثل پارسال 7 ساعت سر پا میون فشار جمعیت دووم بیاریم که از جلو خواننده ها رو ببینیم و با شعراشون بخونیم.هاها(فکرش رو بکن هفت ساعت!!!). گاهی اوقات هنوزم فکر نمی کنم که اومدم اینجا. اما وقتی سرم رو بالا می گیرم و آسمون آبی و تمیزش رو می بینم و نفس می کشم تازه می فهمم که آره من یه جای جدیدم. حس عجیبیه. نمی تونم براتون توصیفش کنم.