یه وجب خاکِ اینترنت

از دوشنبه، ابتدای هفته جاری عید پاک شروع شده و ملت از موقعیت استفاده کرده و رفتن به مسافرت. دانشجوها رو می دونم که یه هفته تعطیل هستند و افراد شاغل فقط دو روز اما به هر حال توی این غرب لاکردار که همه اش باید کار کنی، یه تعطیلی کوچولو هم خودش کلیه. اینها هم که مثل ما امام و نبیره و نتیجه امام ندارن که یک ماه در سال رو به طور کل کرکره بکشن پایین و برن ددر.

تازه امروز هوا زد به سرش و یه کمی گرم شد. هشت درجه بالای صفر و البته آفتابی. راستش دیگه من هم که از زمستون خوشم میاد فکر می کنه بسه دیگه. بهاری تابستونی بیاد بد نیست. چون الان زمین به قولی داره نفس می کشه و اگر هم مثل چند روز پیش یهو هوا قاط بزنه و برف بیاد رو زمین نمی شینه بعلاوه اینکه با ماشین های مخصوص اومدن شنهایی رو که توی فصل زمستون ریخته بودن روی برفها، جمع کردن چون همه برفها آب شده و دیگه نیازی به شن نیست. هنوز درختها لخت لختن و جوونه و چیزی در نیومده که احتمالا تا آخر آوریل این اتفاق می افته و می ریم به پیشواز بهار کوتاه استکهلم و بعدش تابستون.

این هشت ماهه که اومدم اینجا همش سرم تو کتاب بود. از صبح تا شب و خب به اندازه کافی ازش نوشتم. البته چیزی از دست ندادم چون تو زمستون نمیشه که کاری کرد. شهر رو به ندرت گشتم و بر خلاف بقیه دانشجوها که همون اول خودشون رو خفه کردن و تا سیستم فاضلاب شهر رو هم یاد گرفتن، من مثل همیشه در ورای باغ سیر کردم اما چه نشستی که صبر تلخه اما بر شیرین داره. یه ماه و نیم دیگه به امید خدا فوق لیسانس رو می بوسم و می گذارم کنار و می مونه نوشتن تز. پیدا کردن تز هم اینجا کار حضرت فیله. خود دانشگاه که چیزی در بساط نداره و یه سری از بچه ها هم که سر و گوششون می جنبید و از مدتها قبل دنبالش بودن نتونستن از شرکتی جایی تز پیدا کنن و خلاصه حالشون گرفتس. من هم که مثل همیشه واسه خودم سوت می زنم و اعتقاد دارم خدا خودش می رسونه. حالا تز گیر نیومد که آخر دنیا نمیشه! می ریم دکترا می خونیم.هاها...

برنامه تابستون به این قرار اعلام میشه: یک ماه استکهلم گردی + یه سفر کوچولوی اروپایی + آغاز یادگیری زبان شیرین سوئدی + ادامه مطالعات امنیت شبکه + جستجوی کار موقت و یه سری خورده کاری که فعلا در اولویت قرار ندارن. یه چیز غیرجالب هم اینکه ایران که می خواستم گل بخرم نمی دونم چرا اکثر گلها بو نمی داد. متاسفانه گلهای سوئد هم که اصلا بو نمی ده. انگار گلها فقط قیافه دارن و اصلا هیچی بو ندارن. یادمه وقتی بچه بودم و تو گلفروشی می رفتم بوی گلها مستم می کرد. الان که همه چی مصنوعی و پرورشیه و اصلا بو نمی دن. یه شاخه گل رز قرمز ابتیاع شده به قیمت 2200 تومان! ای بر پدر گرانی لعنت!