یه وجب خاکِ اینترنت

فکر می کنم یکی از برجسته ترین مواردی که به عنوان یک مهاجر یا توریست می تونید به عنوان تفاوت با پاره ای از فرهنگ زشت خودمون پیدا کنید نحوه برخورد و بینش نسبت به حیوانات است. اول بگویم که اینجا سگ و گربه ولگرد در خیابان ندارد. به حیوانات اهمیت بسیار داده میشه. به عنوان مثال در سوئد قبل از کشتن حیوان به هر دلیلی می بایست ابتدا حیوان را بی هوش کرد تا هنگام کشتن زجر نکشد!

اوایل که اینجا اومده بودم برخورد خود حیوانات با انسانها هم برام جالب بود. مثلا بارها می شد که از کنار کبوتری رد می شدم و کبوتر با پای پیاده و پاورچین پاورچین در کنارم حرکت می کرد. چند آهو در جنگل نزدیک خانه ام وقتی که با یار قدم می زدیم دیدم و بی آنکه بترسند به کار خود مشغول بودند. خرگوش های شیطون هم آرام و با جهش از کنارت رد می شن و به نظر می رسه که هیچ ترسی از نوع بشر ندارن.

اینجا نه کسی چوب و چماق دستش می گیره که بدوه دنبال حیوانات و نه کسی دید حیوان آزاری داره. بچه ها از کودکی با حیوانات دوست می شوند و باهاشون انس می گیرن. حالا در مملکت ما چطوره؟ چند بار دیدید که یه گربه بیچاره رو که سرش تو آشغالا دنبال غذا بوده با چوب و سنگ و لگد زده باشن. با تفنگ بادی به جون کفترها بیفتن. طناب بندازن دور گردن یه مارمولک و خفه اش کنن؟!

من جامعه شناس نیستم ولی نمی دونم چرا فرهنگ ما، حیوان آزاریست. در مدرسه به ما چی آموزش می دن. البته شاید یک عاملش این باشه که در مملکتی که با انسانش مانند یک موجود پست رفتار می کنن دیگه حیوون چه جایی داره. توی همون تهران کثیف و دودی که خیلی ها که ازش دورن هی قربون صدقه اش می کنن چند بار در روز دیدیم که مردم همدیگه رو تکه پاره کردن. فحش فحش کاری. زد و خورد. همین تابستون پارسال که تهران بودم صحنه هایی دیدم که از انسان بودن خودم منزجر شدم.بگذریم.

هدف این بود که بگویم آنقدر درروحیات ما سم ریخته اند که سالها طول بکشد بخواهیم این سمها را دفع کنیم. من اگر از فرهنگ خودمان نقد می کنم چون از اون فرهنگم و برایم سرنوشتش مهمه. مطمئن باشید در فرهنگهای دیگری هم بسیاری از مشکلات فرهنگ ما هست منتها به من چه مربوط. یاد بگیریم رفتار نیک از مردم با فرهنگ.