« آخرین بازمانده تایتانیک | Main | فرهنگ گفتمان »

بازگشت به صفحه اصلی وبلاگ

عرق شرم

آدم بسیار صبوری هستم. بیشتر از اونچه که بخواید تصور کنید. کم توقع. با کمترین امکانات هم می سازم. آرزوهای بزرگ دارم اما هیچ وقت برایم دغدغه نبوده که اگر بهشون نرسیدم احساس کنم که یه آدم خیلی خیلی بدبخت هستم. در تراز مقایسه با بقیه همیشه اگر چیزی کمتر داشته باشم به جای ناراحت شدن و غصه خوردن شاد می شوم که چه خوب دیگران دارند و لذتش رو می برن بدون هیچ قضاوتی و سعی می کنم با تلاش به چیزی که فعلا ندارم، برسم. همیشه هم خدا بهم کمک کرده.

با تمام این حرفا گاهی که از زندگی کلافه میشم. گاهی که خسته میشم. وقتایی که دوست دارم کتابها و مقاله ها و انبوه کاغذهای دور و برم رو پرتاب کنم توی سطل آشغال، کافیه وصل بشم به این دنیای مجازی و یه سری اخبار از گوشه و کنار مملکت خراب شده بخونم. امروز این سری عکسها رو دیدم و کلی ناراحت شدم. امیدوارم روزی بتونم هرچه که یاد گرفتم در خدمت جوونهای مملکت خودمون قرار بدم و مفید باشم.

TrackBack

TrackBack URL for this entry:
http://www.cyberpejman.com/cgi-bin/mt/mt-tb.cgi/164

Comments

همیشه از خوابگاه و کلاًدور بودن از خونواده بدم می یومد. برای همین فوق دیپلم کامپیوتر رو به مهندسی موادگرایش سرامیک ترجیح دادم. و خستگی تحمل 3 ساعت رفت و امد جاده ای روزانه رو به جون خریدم تا شبا کنار خونوادم باشم.با وجود اینکه به خودم ایمان داشتم و دارم که از پس سختیها می تونم بر بیام.

واقعن همینطوری هستین که نوشتین؟ ... خوب این خیلی خوبه

what is there in those pics that make you feel so low? What is so seriously wrong? do you feel it is sick for people to live like that? do you really think all people in these places are unhappy and they need to be sympathised? what is the approach of ooff ooofff and oohhh oohh. DOnt act like and American tourist man.

سلام.
خیلی خوشحالم از اینکه شما با اینکه در خارج از کشور زندگی می کنید باز هم به فکر مردم کشور خودتون هستید.اینجا به افرادی مثل شما خیلی نیاز داریم.به کسانی که فکر می کنند، می اندیشند و دلسوزند.
من برای شما آرزوی موفقیت می کنم.خدانگهدار

سلام
من یه سوال کامپیوتری دارم.دنبال چند تا مقاله راجع به کیفیت شبکه در سیستم های وایر لس می گردم.با کلمات کلیدی مثل:
latencey,jitter,bandwidth
اگه بتونید کتاب و یا مقاله ایی برای ترجمه در اختیارم بگذارید یا معرفی کنید ممنون میشوم.

این عکس ها به نظرم چیز خاصی نداشت که بخوای ناراحتش بشی. تو خونه شون همه چیز که دارن، فقط یه کم به هم ریخته است. همین، زندگی دانشجویی یه دیگه. دانشجوهای خارجی اش هم از نظر خونه و زندگی شون از این بهتر زندگی نمی کنن، فقط فرقش اینه که شاید هر کدوم یه اتاق جدا داشته باشن یا اینترنت داشته باشن. تازه کلی هم باید پول خونه باید بدن، که تو ایران پول خوابگاه دانشگاه های دولتی مجانی و یا حداکثر ماهی بیست هزار تومنه و آسون تر قابل پرداخته و شهریه هم که ندارن. پس نمی دونم چرا بی خودی خودت رو ناراحت می کنی. می شه دقیقا توضیح بدی دلیل ناراحتی ای چیه. زندگی دانشجویی همه جا همین جوری یه دیگه. البته خوب اگه می خوای اینو بهانه ای کنی برای کار کردن برای مملکت مون مرامتو واقعا عشقه. مخلصیم استاد

salam,
in aksa ke narahati nadasht! man khodam too khabgah budam, khabgah hamine dige..albatte bazia shelakhte hastan, bazia morattab..una hame chiz daran baraye khub dars khundan. ketab internet..shoma narahart nabashid, unja be adam bad nemigzare .aslan!

Post a comment

(If you haven't left a comment here before, you may need to be approved by the site owner before your comment will appear. Until then, it won't appear on the entry. Thanks for waiting.)


بازگشت به صفحه اصلی وبلاگ