یه وجب خاکِ اینترنت

از همین اول بگم که من هیچ وقت یاد ندارم که طرفدار تیم آرژانتین بوده باشم. کلا از فوتبال آمریکای جنوبی فقط برزیلی ها رو گاهی اوقات دوست دارم و طبیعتا عاشق فوتبال اروپا هستم. عجب بازی نفس گیری بود بازی آلمان و آرژانتین. از همون دقیقه اول صدای تپش قلبم رو می شنیدم. جون به لب شدیم تا آلمان بازی رو ببره. من از یه چیز این آرژانتینی ها و کلا فوتبال آمریکای جنوبی بدم میاد اونم موش مرده بازیشونه. آرژانتینیها داشتن کلی وقت کشی می کردن مخصوصا از وقتی گلشون رو زدن. البته از حق هم نگذریم واقعا خاک بر سر اون میشل بالاک بچه ننه که چه بازیکنه لوس و بی خودیه. اخلاقیات در حد زیر صفر. آبروی هرچی بازیکن آلمانی دیگه بود برد.

جفت بازی های دیروز رو از دست دادم و چقدر ناراحت شدم این پرتغال مفت خور انگلیس رو زد. کلی هم دلم برای بکهام سوخت. چقدر سخته وقتی که تمام فکر و ذکرت توی زمینه اما جسمت باهات همراه نباشه و نتونی به کار بگیریش. امیدوارم فرانسه بزنه لهشون کنه.

آی چه حالی کردم که برزیل باخت. لذت ببیتی فراوون. شانسی شانسی تو جام جهانی داشتن واسه خودشون می تازوندن. دمش گرم زیدان که نشون داد یه بازی ساز با تجربه همیشه می تونه توی تیم موثر باشه. عمرا بقیه بازی ها رو از دست بدم. حیف که ایتالیا و آلمان خوردن به تور هم.