یه وجب خاکِ اینترنت

"راكب موتور سيكلت درحاليكه هنوز باور نميكرد به دليل نداشتن كلاه كاسكت بايد موتورش پنچر شود در كنارم ايستاده بود . مجيد آچار مخصوص خارج كردن كرمك چرخ موتور را چرخاند و صداي خالي شدن باد ، فضا را در بر گرفت . جوان، سرش بالا نمي آمد و ميشد احساس كرد كه غرورش همراه با خالي شدن باد موتورش خرد ميشود . و من همچون مظهري از قدرت بر وجودش سايه افكنده بودم .كارمان كه تمام شد جوان آهي كشيد ، مو تورش را در دست گرفت و من آنقدر قدمهايش را دنبال كردم تا در افق اين خيابانها گم گشت . مجيد كرمك موتور را به كرمكهاي ديگر افزود و گفت:"اين شد 12 تا" و ما ميدانستيم اين عدد بايد به 30 برسد . احتمالا آن جوان در دلش هر چه فحش در چنته داشته نثارمان كرده . شايد نميداند غرور واژه ايست كه خيلي وقت است از يادمان رفته . مطمئنا نميدانست مجيد ، كه با آچاري در دست باد موتورسيكلتها را خالي ميكند ، مهندسي صنايعش را از دانشگاه تهران گرفته . شايد نميدانست اينكار براي ما نشاني از قدرت نيست . بلكه تحقير است . او نميدانست و آنجا هم جاي توضيح دادن نبود .

"34 درصد از تصادفاتي كه منجر به مرگ ميشود مربوط به موتورسيكلت سواران است . در 60 در صد از اين تصادفات ضربه مستقيما به سر وارد ميشود" . من اين چيزها را ميدانم . ولي نميدانم راه كار جديد راهنمايي و رانندگي تهران ، يعني پنچر كردن موتور ، موتور سيكلت سواران فاقد كلاه ، براي گذاشتن كلاه ايمني بر روي سر راكبين موتورسيكلت، چقدر تاثير گذار است و يا اينكه چقدر قانونيست . تنها ميدانم اين كار، كار من نيست . "

گاهی خاطرات افسر وظیفه عزیز رو می خونم. گذشته از شیوایی نوشتارش، چیزهایی میگه که مدتها پیش من لمس کردم. هرچند من یک سرباز عادی بودم و او یک افسر وظیفه تحصیل کرده اما نوشته هاش نشون میده که در مملکت گل و بلبل چقدر حتی مسائل معمولی از پایبست ویرانه و همچنان هم سیر نزولی نکبت بار کم که نمیشه هیچ بیشتر هم میشه. زاویه دید و نگاه افسر وظیفه و قلمش رو دوست دارم. در من احساس ترحم رو ایجاد نمی کنه بلکه با تمام وجودم زجر درونیش رو حس می کنم. نمی دونم شایدم بیشتر به یاد خاطرات مزخرف دوران سربازی خودم می افتم. جا داره همینجا به همه اونایی که شش سال پیش وقتی سربازیم تموم شد بهم گفتن دوران سربازی آدم جز بهترین خاطرات آدم میشه، پوز خندی بزنم و بگم دیدید که اشتباه کردید و من همچنان افسوس سالهای بر باد رفته ام رو می خورم. هرچند شاید باید برای غسل این نفس سرکش باید می دیدم آنچه رو که دیدم. همین!