یه وجب خاکِ اینترنت

همه آدما دوست دارن وقتی چیزی رو می خرن دست اول یا به قولی نوی نو باشه و تازه از توی کارتون درش آورده باشن. البته خداییش چیز نو هم خیلی حال میده مخصوصا که یه بوی خاصی هم همیشه داره. مثل دفتر و کتاب نو و یا وسایل منزلی که تازه از توی کارتون درمیاری و هنوز بوی کارخونه میده( بوی کارخونه؟!!!)

اما وقتی بی پول باشی مثلا توی مایه های یه دانشجوی فلک زده توی غربت یاد می گیری که با چیزای دست دوم حال کنی و چه بسا گاهی دست دومها با قیمت بسیار اندک کارت رو هزاران بار راه می ندازه و کلی بهت حال میده. به یمن فداکاری های شجاعانه یک دوست با کمی مبلغ جزئی تونستم از یه ماه پیش دوچرخه دار بشم. این دوچرخه خیلی کارم رو راه انداخته. دیروز هم کلی پا زدم تا برم پیش دوستان توی اون یکی خوابگاه سر بزنم و جاتون خالی یه کباب تابه ای مشتی هم زدیم. خلاصه این دوچرخه لکندی که البته یه خورده باید به ظاهرش برسم همین طوری کلی بهم حال داده. امیدوارم چشمش نزنم ضمن اینکه بدونید قیمت دوچرخه اینجا بسیار گرونه. البته دوچرخه ارزون قیمت هم تک و توک پیدا میشه ولی عملا کاراییش شاید زیاد نباشه.

در هر صورت از من به شما نصیحت که اگه پول زیادی ندارید غصه نخورید همیشه دنبال چیزای دست دوم تمیز باشید و مطمئن باشید که حتما پیدا می کنید. حالا می خوام تلویزیون بخرم که اونم قیمتش اینجا سر به فلک می زنه امیدوارم بتونم حداقل یه 28 اینچ مامان با قیمت بسیار مناسب پیدا کنم. تا ببینیم چه شود.