یه وجب خاکِ اینترنت

بالاخره این موجود حیوان صفت منحوس به مرگ با طناب دار محکوم شد. چقدر دوست دارم ویدئوش رو وقتی اون بالا مثل سگ جون میده رو ببینم. نمی دونم چرا وقتی قضیه به محاکمه خوک صفتهایی مثل صدام میشه سازمانهای حقوق بشری یاد حقوق یک انسان می افتان. اون موقع که صدام به ما حمله کرد و زن و بچه این مرز و بوم رو آواره کرد این سازمانهای بی خاصیت کجا بودن؟ اون موقع که از دولتهای اروپایی بمب شیمیایی گرفت ریخت رو سر جوون مثل دسته گل این مملکت، اتحادیه اروپا و استثمارگراش کجا بودن؟

اون موقع که پدر مردم خودش و کردا رو در آورد کسی میگفت آقا جان اینها انسان هستند و دارای حق انسانی؟ حالا موقع به محاکمه که شده، همه کاسه داغتر از آش که باید همه چیز مو به مو رعایت بشه. می خوام صد سال سیاه رعایت نشه. مگر وقتی فوج فوج آدم تو عراق و سودان و سومالی کشته میشه و با بمب می ترکه کسی صداش در میاد؟ مگه وقتی میلیونها انسان حتی نمی تونن لقمه ای نون برای خودشون تهیه کنن و توسط کشورهای توسعه یافته چپاول می شن کسی صداش درمیاد؟ مگه وقتی جوونای ایرانی زیر فشارهای مختلف اجتماعی، فرهنگی روح و افکارشون به فاک فنا میره کسی صداش درمیاد؟

حالا تازه آقا می تونه درخواست فرجام بکنه. چه دادگاهی، چه کشکی. طرف زده با سرنوشت میلیونها آدم بازی کرده حالا فرجام خواهی هم بکنه. آرزوم اینه که این پست رذل رو بکشن اون بالا و ترتیبش رو بدن. ازش متنفرم. امیدوارم به درک واصل بشه. لطفا کامنت ایده آلیستی هم نگذارید. ایده آلیستهای طرفدار حقوق بشر عجرشون با آقا تشریف ببرن بهشت انشالله.