یه وجب خاکِ اینترنت

یک نمایشگاهی هر ساله در دانشگاه من به نام آرمادا برگزار میشه که در اون شرکتهای بسیاری شرکت می کنن(امسال 147 شرکت غرفه داشتن).این نمایشگاه به واقع پلی بین شرکتها و دانشجویانی هست که یا دنبال تز هستند و یا اینکه می خوان فارغ التحصیل بشن و وارد بازار کار. کار بسیار ارزشمندیه و پارسال هم برگزار شده بود.

من به جرات می تونم بگم که دفترچه پارسال این نمایشگاه رو ورق به ورق جویده بودم بسکه دنبال تز گشتم توی شرکتهای شرکت کننده در آرمادا. امسال روز قبل دفترچه رو از یار گرفتم و لیست شرکتهایی رو که می دونستم باید برم و برای کار صحبت کنم، یادداشت کردم و خلاص. در عرض چهار ساعت ماموریت انجام شد. امسال شرکت های گوگل و مایکروسافت هم بودن.

هرچقدر بر و بکس مایکرو سافتی باحال بودن و کلی راهنمایی کردن و بگو و بخند داشتن، همون قدر غرفه گوگل عین برج زهرمار. اصلا و به هیچ عنوان انتظار نداشتم این طوری باشن. طبیعتا من شرکتهایی رو که دوست دارم با هیجان بیشتری با مسوولاشون صحبت می کنم و اصولا در انتقال هیجانم به طرف مقابل موفقم و اونم قشنگ حس می کنه که یه احساس خاص نسبت به شرکت دارم و خلاصه یه مکالمه بسیار خوب اتفاق میفته ولی لامصب این دو نفری که توی گوگل بودن اصلا خوب نبودن.

من یه دفترچه دارم که همیشه عیب شرکتهای مختلف رو توش یادداشت می کنم تا اگه زمانی خودم یه کاره ای شدم یا حتی شرکت زدم سعی کنم اون عیبا تکرار نشه. یکی از این عیبها اینه که بعضی شرکتها، توجهی به آدمایی که برای معرفی شرکتشون می فرستن ندارن و صرفا یا کسانی رو به عنوان نماینده می فرستن که یا قدرت فن بیان ندارن و یا اصلا آماده نشدن برای پاسخگویی به سوالات باز دید کنندگان.

امروز حداقل دو یا سه تا شرکت بسیار بزرگ به تورم خورد یه عملا نماینده اش هیچی نمی فهمید. معلوم نبود از کدوم دپارتمان برش داشته بودن و آورده بودنش و هرچی سوال می کردم هی می گفت برو تو سایت ببین. منم حال همشون رو گرفتم و یه چیزایی بهشون گفتم که آخرش یا کله شون رو می خاروندن یا عذر می خواستن که نمی تونن جواب بدن.هاها...غرقه آی بی ام هم رفتم و کلی با یارو مسوولش گپ زدم و یه دو تا تکه بهش انداختم یارو هم غیر مستقیم حرفام رو تصدیق کرد. اما همچنان گوگل تو دلم مونده. شیطونه میگه فردا برم بهشون بگم اگه قراره لینک و آدرس سایت به مردم بدید پس شما اونجا چی کار می کنید. خب برید خونه، چرتتون رو بزنید.

من لامصب توی بعضی چیزا به شدت ایده آلیستم و وسواس دارم یکیش همین برخورد با مشتری و جوینده کار و کلا ارباب رجوع هست و شرکتی که حتی یه بار هم بلنگه، من رو شاکی می کنه. شاید برای همینه که خیلی دوست دارم توی همین زمینه ها آینده کاریم رو رقم بزنم .

از این چیزا که بگذریم، متاسفانه در دوماه اخیر زندگیم به شدت معلق و بلا تکلیف بودم و با تمام اینکه آدمی هستم با برنامه ریزی، گاهی زندگی بدطوری مستاصلم می کنه. در حال حاضر هیچگونه برنامه ریزی دقیقی نتونستم بکنم و هربار دارم فکر می کنم که 6 ماه آینده چه بلاهایی قراره سرم بیاد. گاهی خیلی خسته کننده میشه. در ضمن در حال حاضر از صبح تا شب حدود ساعت 9 یا 10 بیرونم و بعدش هم که میام خونه باید کلی کار انجام بدم و الباقی... تنها چیز خوبی که هست اینه که یاد گرفتم استرسی نشم و کمتر از نظر قوای جسمی و روحی کم میارم. از این نظر خیلی راضیم. عجب پست قر و قاطی شد اما همین ثبت کردنش لذت بخشه.