یه وجب خاکِ اینترنت

پنجاه و یکمین سالگرد کیهان بچه ها هم رسید. سال 1365 و داییم ستوان وظیفه بود. هیچ وقت یادم نمیره وقتی یه بار اومد خونه ما و از توی کوله اش برام یک کیهان بچه ها درآورد. اولین بار بود کیهان بچه ها رو می دیدم. صفحه هاش همه سیاه سفید بود الی دو صفحه آخر که یک داستان مصور گونه(کمیک استریپ) داشت که من عاشقش بودم چون رنگی بود. تازه جدولم داشت و کلی داستانهای جذاب. یادمه شبش نشستیم با داییم و جدولش رو با کمک اون حل کردم و برقی تو چشام افتاده بود از این پیروزی. از اون به بعد بود که پای من به عرصه مطبوعات باز شد و شدم این بدبخت معتادی که هر روز یه تن مقاله و خبر می خونه!

کیهان بچه ها که یه پای قضیه بود تا مدتها. یادمه مجله های اطلاعات هفتگی و دانشمند، دانستنی ها و کامپیوترهای خانگی همیشه خوراکم بود. این میون مجله دانشمند طبیعتا سطح علمیش بالا بود و زیاد چیزی نمی فهمیدم مخصوصا زمان دبستان و اوایل راهنمایی ولی با این وجود عاشق مجلات علمی بودم. شاید به خاطر همین خوندنهای زیاد بود که معلومات عمومیم بسیار بالا رفته بود.

عاشق جدول کیهان بچه ها و صفحه سرگرمیش بودم. مثلا یک آدم بود که باید از راه های پیچ در پیچ خودش رو می رسوند به خونه اش و خواننده مجله می بایست با یه مداد و بدون خوردن به بن بسط اون راه رو پیدا می کرد. جدولش رو اکثر مواقع بدون اشکال حل می کردم و اگر زمانی حل نمی شد منتظر می شدم تا شماره بعدیش بیاد و سریع برم جوابش رو دربیارم. گاهی اوقات حتی نوشته های مجله رو چندین بار می خوندم تا سری بعدش بیاد. نمی دونم الان کیهان بچه ها هنوزم سیاه سفیده یا رنگیش کردن و قیمتش اصلا چند هست. قیمت اون زمان کیهان بچه ها رو هم اصلا یادم نمیاد. شما هم اگر خاطره ای از این یار قدیمی کودکی چندین نسل دارید حتما اینجا بنویسید.