یه وجب خاکِ اینترنت

متن زیر تکه ای کوتاه از مطالب وبلاگی است که به درج مطالب مجله های پیش از انقلاب می پردازد. با خوندن این گونه مطالب میشه اوضاع و احوال جامعه رو در اون زمان فهمید. و در کمال تعجب مشاهده نمود که باز روی آوردن جوانان و حتی شخصیتهای معروف به مواد مخدر و تریاک نقل مجلسه که هیچ و به قدری کار بیخ پیدا کرده که دیگه به تف و لعنت توی روزنامه ها هم کشیده شده. سی سال بعدش نه تنها وافور سر جاشه بلکه هزاران نوع دیگه مواد مخدر و روان گردان افتاده توی بازار. مواد مخدر همیشه هست اما فراهم کردن آموزش مناسب و فرهنگی که به جوان یاد بده سراغش نره و از همه مهم تر ایجاد فضای سالم اجتماعی، ورزشی و آموزشگاهی که وقت جوانان رو پر کنه جز لاینفک مسوولیت یک دولته. بیشتر نمیگم خودتون بخونید.

وافور کشی متاسفانه مد روز شده است و طبقات شیک و ثروتمند و تازه به دوران رسیده ای که در چند سال اخیر ناگهان صاحب ثروتهای هنگفت شده اند ،تریاک کشی را بعنوان تفنن و سرگرمی وارد محافل خانوادگی کرده اند و شیطان موذی اعتیاد را حتی به محیط خانه های خود راه داده اند . آدم تریاکی تا چندسال قبل یک آدم بدبخت ،مافنگی ،وذلیل و رنجور بود که جوانها اورا ننگ جامعه میدانستند ولی اکنون دو سه سالی است که از سر تصدق یک « مدکاذب و خطرناک » تریاکی شدن و تریاک کشیدن جزو کارهای جالب ،هیجان انگیز ،و سطح بالا شده است . چرا؟برای اینکه عوامل استعماری و دشمنان ایران میخواهند این ملت تریاکی بشود و از اداره امور جامعه خود عاجز بماند و مثل گذشته ،تن به هر حقارتی بدهد .

خوشبختانه مقامات امنیتی صدای ناقوس خطر را شنیده اند و مبارزه شدیدی را علیه « وافور و منقل » آغاز کرده اند و دسته دسته جوانها و افراد فکل و کراواتی و ثروتمند و صاحب مقامات را روانه زندان می کنند واین یکی از بهترین مبارزات ملی و انسانی است که برای شکستن « یک مد کثیف و خانه سوز » آغاز شده است .

تریاکی آدم بدبخت ،وامانده ،مریض و ذلیلی است که پول و عمر و خانواده و غیرت و شرف خود را بصورت دود ،ذره ذره از بین میبرد و جز ننگ و ذلت چیزی عاید او نمی شود .این وظیقه مادران و همه زنان است که علیه مد خطرناک وافورکشی مبارزه کنند و با شجاعت و بدون ذره ای ترس منقل و وافور را از خانه خود برانند ،زیرا در پشت این بساط ننگین چهره موذی شیطان دیده می شود .

جای تاسف است که در هجوم های اخیر ماموران به خانه های تریاک کشان اینهمه زنان و دختران بظاهر شیک و آلامد و تحصیلکرده دستگیر شده اند و این برای جامعه تازه آزاد شده زنان ایران یک ننگ و سرشکستگی بزرگ است. زن ایرانی آزاد نشد که تریاکی بشود و این زنهای فریب خورده تریاکی نمونه های زشت و توهین آور جامعه زنان ایران هستند که باید لعن و نفرین بدرقه راه آنها بشود .مادران باید در خانه های خود وافور و منقل ها را بشکنند و قصه ننگ تریاک کشی را به فرزندان خود بگویند .ملت ایران نباید گول تبلیغات دروغ و ویران گر عادات و اخلاق عصر استعماری را بخورد و بعنوان « مد روز بودن » آینده فرزندان خود را بادود و سم تریاک سیاه کنند . .
.
.
بسیاری از جامعه شناسان معتقدند که در پشت رواج مد زشت تریاک کشی چهره کریه استعمار دیده می شود و توطئه ای بزرگ از طرف دشمنان ایران برای تریاکی کردن جوانها با زیرکی و خدعه در دست اجراست .شرکت نفت سابق انگلیس برای تریاکی کردن ایرانیها برنامه وسیعی داشت و هرسال مقدار زیادی تریاک مجانی بین مردم توزیع می کرد و حالا خدا میداند کدام دست خارجی نقشه تازه ای برای تریاکی کردن این ملت کشیده است .

حقه های وافور زمان ناصرالدین شاه که تا یکی ،دو سال پیش خریداری نداشت ودر عتیقه فروشی ها جزو اشیا ء بی قیمت در گوشه ای ریخته شده بود .حالا دانه ای هزار تومان هم پیدا نمی شود !علت آن است که میخواهند وسایل و اسباب تریاک کشیدن را جزو زندگی لوکس قلمداد کنند و آدمهای ساده لوح را فریب بدهند .

خیلی از خانواده های وافوری – که به این کار مباهات هم می کنند – منقل های شفارشی دارند که بعضی از آنها کار ایتالیاست و بیشتر از پنجهزار تومان می ارزد وجالب اینکه روی این منقل ها نقش سربازان هخامنشی به چشم میخورد !در خانه تازه بدوران رسیده ها « اتاق دود » معمولا با رنگ های تیره نقاشی می شود و همه وسائل اتاق از مخده گرفته تا فرش و پرده و لوستر برنگ تیره است که چرک تاب باشد و دود رنگ آنها را تغییر ندهد .یعنی اگر دود ریه ها را پوشاند و نفس ها را به تنگی واداشت و وجود تریاکی را مضمحل کرد ،اشکالی ندارد ولی به ظاهر پرده و مخده و فرش نباید گزندی وارد شود !

قبح و زشتی تریاک کشی بحدی از بین رفته که پدران و مادران کم کم جلوی فرزندان خردسال خود تریاک می کشند و حتی پدرها به پسران 20 ساله و دختران 18 ساله خود هم یک « پک » تعارف می کنند و بالبخند می گویند : بکش ،برایت خوب است ! یعنی در حقیقت پدر به دست خود به پسر و دخترش زهر می دهد .

در میهمانی ها جماعتی با شور وحال و ادای مخصوص به اتاق دود می روند و برای یک « پک » زدن سر و دست می شکنند .هرکس یک »پک » نزند ،امل و فناتیک قلمداد می شود ویکی از دلایل روشنفکر بودن و امروزی بودن آشنا بودن به طرز سیخ زدن به حقه وافور و آماده کردن بساط منقل است .چه مصیبتی برای یک ملت و یک خانواده بدتر از این که به آلودگی و اعتیاد و انحطاط فخر کند !

اخیرا در یکی از همین پارتی های درجه اول و پر از ریخت و پاش ،دختر بیست ساله ای که بقول خودش لول ،لول بود میگفت :« کاش عموجان تریاک بیشتری داشت و تا صبح می کشیدیم »!و پسر جوانی می گفت : « خوش بحال کسانی که هرشب بساط منقل شان برپاست .ما جوانها از همه چیز محرومیم !اینهم شد زندگی که آدم برای یک تریاک کشیدن اینهمه التماس بکند »!

واقعا تاسف آور و تکان دهنده است که در عصر رستاخیز و در زمانه ای که مردم باید دوش بدوش هم در راه سازندگی کشورمان تلاش کنند و لحظه ای از وقت خود را تلف نکنند ،عده ای فقط در این اندیشه اند که موجباتی فراهم شود تا بساط دود ودم و تریاک برپاکنند و بقول خودشان از وافور کام بگیرند !