رشد آگاهی کاربران و فرهنگ مشارکت در دنیای اینترنت
سال 2004 را می توان به نوعی سال شکوفایی اینترنت و دنیای وب گذاشت. دنیای وب به واقع به همان جاده ای افتاد که اساسش بنیاد شده بود و آن چیزی نیست جز هموار کردن راه برای مشارکت بیشتر خود مردم در اداره و امور یک سایت. مثل یک ساختار دموکراتیک که حقیقتا هر کسی در اون حق مشارکت داره و وقت می گذاره. گفتم "حقیقتا" چرا که در دنیای اینترنت بسیاری از محدودیت های دنیای دموکراتیک بیرون نیست. مثلا محدودیتهای فیزیکی برداشته میشه. شما هرجای دنیا که باشید می تونید از طریق ایمیل،چت، ویکی ها، انجمن های گفتگو، وبلاگ، پادکست و غیرو نظرتون رو و نحوه مشارکتون رو ابراز کنید.
از سال 2004 به بعد این سیر صعودی سرسام آور هر روز و هر روز داره رشد بیشتری پیدا می کنه و سایتهای مجانی که خدمات مجانی ارائه می دهند روز به روز زیادتر میشه و رقابت هم بسیار شدیده. جالبه که کاربران وب هم به این آگاهی رسیدن که چطور در این محیط مشارکت کنن. هیچ کتابی نوشته نشده؛ هیچ قانونی وجود نداره اما می بینیم که در این مدت چطور کاربر اینترنتی به رشد فکری رسیده و چطور حاضره از وقت خودش به صورت کاملا رایگان در اختیار یک سایت و یا انجمن قرار بده صرف اینکه انسان موجودی اجتماعیست و لذتی نهفته در به اشتراک گذاشتن علائق و خلاقیت در ما هست.
اخیرا آقای "مایکل دل" که دارنده و موسس شرکت معروف dell هست سایتی رو راه اندازی کرده که مشتریان و یا علاقه مندان کامپیوترهای دل می تونن نظراتشون رو و درخواستهاشون رو مطرح کنن. در زمان نوشتن این مطلب، چند روزی بیشتر از تاریخ گشایش این سایت اینترنتی نمی گذره که همین الان سر و صدای کاربرها در اومده به خاطر شلوغی و نامنظم شدن سایت.
نحوه کار این سایت اینه که کسی نظرش رو به همراه مطلب پشتیبان نظرش میده و دیگران هم می تونن کامنت بدن و هم به اون نظر امتیاز بدن که یعنی من هم با این نظر موافقم. انقدر مشارکت کاربران و سرعت پستها زیاده که خیلی از نظرات اون وسط مسطا گم میشن و کلا سیستم ناکارآمد شده.
جالبه که در یک پست جداگانه شخصی به این مساله پرداخته و از اون جالب تر کامنت هایی هست که کاربرها گذاشتن. یکی گفته باید نحوه امتیاز بندی درست بشه، یکی گفته باید به صورت انجمن دربیاریمشون، یکی گفته ویکی درست کنیم و حتی یکی پیشنهاد کارکردن برای دل داده چون که چند سال سابقه کار راجع به این جور انجمن ها داره.
نکته جالب برای من سرعت دیوانه وار اینترنت و ایجاد یک سایت و پراکندن خبر این سایت از طرف بر و بکس دل نیست. نکته جالب مشارکت سریع مردم در بیان عقایدشون و فرهنگ مشارکت هست. چقدر زیباست که یک عقیده بیش از ده ها هزار امتیاز آورده. و بیش از 1000 کامنت داره. این یعنی من نظرت رو خوندم و موافقم بعلاوه نظر من هم اینه. یعنی یک دموکراسی و مشارکت کامل.
جالب تر اینه که در همین مدت کوتاهی که از رشد قارچ گونه سایتهای وب 2 می گذره، کاربرها به شدت باهوش شدند و از مشکلات سایر سایتها درس می گیرن و می خوان کمک کنن که اون مشکلات حل بشه و دوباره کاری نشه. برای من خیلی لذت بخشه که در میان سایتهای فارسی زبان، با خوشفکری "مهدی" و بعدش هم "عزیز" سایت "بالاترین" نازنینمون هست که دقیقا همین کارها توش اتفاق می افته و نظرات کاربرها در بهبود سایت مورد بررسی قرار می گیره.
یادتون باشه، دنیای آینده، دنیای اینترنت و فضای سایبر هست و بس. چه خوشمان بیاید و چه نیاید. کاربر ایرانی باید خودش رو مجبور کنه که با زبان روز دنیا یعنی انگلیسی عجین بشه و با مشارکت بیشتر خودش، این فرهنگ رو نه برای خودش بلکه برای دیگران به ارمغان بیاره. فرهنگ بودن یک شهروند اینترنتی فعال و پویا. پس بیاموزید، آموزش دهید، عقاید و نظرهاتون را با دیگران به اشتراک بگذارید، خلاقیت خود را به جهانیان (عکس، صدا، تصویر) نشان دهید و از این کار لذت ببرید. اینترنت برای همگان است. برای من و شما. شاید برای همین است که من و تو به عنوان مرد نمونه سال 2006 از سوی مجله تایمز انتخاب شده ایم.
از سال 2004 به بعد این سیر صعودی سرسام آور هر روز و هر روز داره رشد بیشتری پیدا می کنه و سایتهای مجانی که خدمات مجانی ارائه می دهند روز به روز زیادتر میشه و رقابت هم بسیار شدیده. جالبه که کاربران وب هم به این آگاهی رسیدن که چطور در این محیط مشارکت کنن. هیچ کتابی نوشته نشده؛ هیچ قانونی وجود نداره اما می بینیم که در این مدت چطور کاربر اینترنتی به رشد فکری رسیده و چطور حاضره از وقت خودش به صورت کاملا رایگان در اختیار یک سایت و یا انجمن قرار بده صرف اینکه انسان موجودی اجتماعیست و لذتی نهفته در به اشتراک گذاشتن علائق و خلاقیت در ما هست.
اخیرا آقای "مایکل دل" که دارنده و موسس شرکت معروف dell هست سایتی رو راه اندازی کرده که مشتریان و یا علاقه مندان کامپیوترهای دل می تونن نظراتشون رو و درخواستهاشون رو مطرح کنن. در زمان نوشتن این مطلب، چند روزی بیشتر از تاریخ گشایش این سایت اینترنتی نمی گذره که همین الان سر و صدای کاربرها در اومده به خاطر شلوغی و نامنظم شدن سایت.
نحوه کار این سایت اینه که کسی نظرش رو به همراه مطلب پشتیبان نظرش میده و دیگران هم می تونن کامنت بدن و هم به اون نظر امتیاز بدن که یعنی من هم با این نظر موافقم. انقدر مشارکت کاربران و سرعت پستها زیاده که خیلی از نظرات اون وسط مسطا گم میشن و کلا سیستم ناکارآمد شده.
جالبه که در یک پست جداگانه شخصی به این مساله پرداخته و از اون جالب تر کامنت هایی هست که کاربرها گذاشتن. یکی گفته باید نحوه امتیاز بندی درست بشه، یکی گفته باید به صورت انجمن دربیاریمشون، یکی گفته ویکی درست کنیم و حتی یکی پیشنهاد کارکردن برای دل داده چون که چند سال سابقه کار راجع به این جور انجمن ها داره.
نکته جالب برای من سرعت دیوانه وار اینترنت و ایجاد یک سایت و پراکندن خبر این سایت از طرف بر و بکس دل نیست. نکته جالب مشارکت سریع مردم در بیان عقایدشون و فرهنگ مشارکت هست. چقدر زیباست که یک عقیده بیش از ده ها هزار امتیاز آورده. و بیش از 1000 کامنت داره. این یعنی من نظرت رو خوندم و موافقم بعلاوه نظر من هم اینه. یعنی یک دموکراسی و مشارکت کامل.
جالب تر اینه که در همین مدت کوتاهی که از رشد قارچ گونه سایتهای وب 2 می گذره، کاربرها به شدت باهوش شدند و از مشکلات سایر سایتها درس می گیرن و می خوان کمک کنن که اون مشکلات حل بشه و دوباره کاری نشه. برای من خیلی لذت بخشه که در میان سایتهای فارسی زبان، با خوشفکری "مهدی" و بعدش هم "عزیز" سایت "بالاترین" نازنینمون هست که دقیقا همین کارها توش اتفاق می افته و نظرات کاربرها در بهبود سایت مورد بررسی قرار می گیره.
یادتون باشه، دنیای آینده، دنیای اینترنت و فضای سایبر هست و بس. چه خوشمان بیاید و چه نیاید. کاربر ایرانی باید خودش رو مجبور کنه که با زبان روز دنیا یعنی انگلیسی عجین بشه و با مشارکت بیشتر خودش، این فرهنگ رو نه برای خودش بلکه برای دیگران به ارمغان بیاره. فرهنگ بودن یک شهروند اینترنتی فعال و پویا. پس بیاموزید، آموزش دهید، عقاید و نظرهاتون را با دیگران به اشتراک بگذارید، خلاقیت خود را به جهانیان (عکس، صدا، تصویر) نشان دهید و از این کار لذت ببرید. اینترنت برای همگان است. برای من و شما. شاید برای همین است که من و تو به عنوان مرد نمونه سال 2006 از سوی مجله تایمز انتخاب شده ایم.