یه وجب خاکِ اینترنت

در مطلب گذشته به این مطلب پرداختم که من و توی جوان ایرانی می بایست حتما به جای شنیده های ضد و نقیض و شستشوی مغزی از نوع تاریخی بریم و خودمون کتاب بخونیم و مطالعه کنیم و به جای وقت تلف کردن و بی اطلاعی از تاریخ کشورمون، به بحث پیرامون آن بپردازیم. این یکی از راه هایی هست که می توانیم وقایع پیش آمده برای مملکت رو بفهمیم و تصمیم درست بگیریم.

برای به دست آوردن اطلاعات طبیعتا نیازمند منابع فکری مختلف هستیم تا بتوانیم اونها رو با هم مقایسه کنیم و به یه نتیجه گیری برسیم. اول اینکه بدونیم تاریخ رو باید بدون غرض خوند. یعنی نباید تعصب به هیچ چیزی داشت. مثلا اگر شما آدمی مذهبی هستید و دیدید در چند کتاب تاریخی تصویر و اعمال شخصی که او را عاری از هرگونه گناه می شمارید، دقیقا 180 درجه متفاوت هست با اونچه شما اعتقاد دارید، رگ گردنتون ور نقلمبه و فریاد واشریعتا نزنید. حتی اگر خونتون به جوش میاد صبر کنید. مطالعه کنید و سعی کنید مطلب رو به چالش بکشید. چه بسا شما درست بگید و شاید هم در گمراهی مطلق بودید.

نکته ای دیگر اینکه به نویسنده تاریخ توجه کنید. متاسفانه نوشتن تاریخ کار هر کسی نیست و در ضمن ذهن نویسنده و زندگی شخصی او بسیار بر نحوه نگارش و بیان حقایقش می تونه تاثیر بگذاره. به عنوان مثال اگر راجع به تاریخ مشروطه می خونید باید بدونید که وقایع نگاری کسروی بسیار متفاوت با مهدی ملک زاده هست اینم دلیلش اینه که این دو در دو مکان مختلف بودند در شرایط مختلف و اون واقعه رو تجربه کردن. به علاوه آدمهای دغل باز و کسانی که به دلایل مختلف تاریخ رو به انحراف کشیدن بسیاره و باید حواسمون باشه. اینم میسر نمیشه جز با خوندن زیاد و البته گوش دادن به سخنان و نوشته های کسانی که مویی در این کار سفید کردن. شما انقدر باید بخونی و جستجو کنی تا خودت صاحب نظر بشی البته در حد یک شهروند ایرانی نه در حد یک استاد تاریخ.

مساله بعدی اینه که شما باید در خوندن تاریخ صبر داشته باشی. فکر نکنی یه شبه میشه تاریخ دویست ساله معاصر اخیر رو خوند. باید با دقت خوند و آرام و در وقایعی که پیش میاد تفکر کرد. اینجا کسی ازت نمی خواد امتحان بگیره که چیزی رو حفظ کنی. یک داستان رو از جنبه های مختلف باید بررسی کنی و این وقت بره و صبر می طلبه ولی من به شما میگم که واقعا شیرینه. هرچند که قول میدم با خوندن تاریخ معاصرمون از بلاهایی که بر سر این سرزمین بدبخت اومده، اگر درد وطنی داشته باشید، حتما چشمتون خیس خواهد شد.

نکته دیگر اینکه چطوری وقت پیدا کنیم. همه ما مشغولیم و بسیار دوندگی داریم. من موقع تابستون، وقت مناسبی داشتم برای کتابخونی. به جای دیدن تلویزیون و برنامه های آشغال ماهواره، نشستم و کتاب تاریخی خوندم و به برنامه های تاریخی گوش دادم و یا دیدم. الان که وقت ندارم کار جالبی می کنم. هر موقع از بیرون میام و یک سری از برنامه های دانلود شده رو دارم. اون رو می گذارم پخش شه و در حین اینکه دارم غذا درست می کنم و غذا می خورم به این مطالب گوش میدم. گاهی که فکر می کنم در یک برنامه جایی حواسم پرت شده، دوباره اون تیکه رو گوش می دم و خوب میره توی ذهنم و راجع بهش فکر می کنم. این طوری هم خستگیم در رفته و کارهای معمول مثل ظرف شستن رو انجام دادم و هم به وقایع تاریخی گوش دادم.

ممکنه بگی این روش که تمرکز نداره. خب این روش منه و بسیار برای من هم خوب جواب داده. چون وقت بسیاری رو صرفه جویی می کنم بعلاوه اینکه هربار این سری برنامه ها رو دنبال می کنم می بینم که اونچه قبلا گوش دادم خوب در ذهنم مونده و مثل قطعات پازل وصل شده. شما هر روشی دیگری رو خواستی می تونی امتحان کنی. یادتون باشه، با تکرار خیلی چیزا نهادینه میشه.

نکته آخر اینکه وقتی سخنان کسی رو گوش می دید یا مطلبی می خونید فکر نکنید طرف خداست و دیگه آخرشه. همیشه یک مطلب رو از چند صاحب نظر ولو به خون هم تشنه یا به قولی اصلا صد در صد مخالف هم بخونید تا ببینید کی چی میگه و صد البته مغالطات و سفسطه رو باید بلد باشید که از توش بکشید بیرون. شما باید شیوه نقد کردن رو بلد باشید تا بتونید از لا به لای سطرها، شیطنت های نویسنده رو بکشید بیرون.

بعضی از منابعی رو که استفاده می کنم و می خونم و یا به نوعی مناسب می دونم اینجا معرفی می کنم. در ضمن این لینکها به منظور تایید این مطالب و یا گفتارها نیست.

1- سایت رسمی دکتر شریعتی
2- سایت مطهری
3- سایت استاد تاریخ بهرام مشیری
4- دانلود سری برنامه های سرزمین جاوید(بهرام مشیری)
5- تاریخ مشروطه نوشته احمد کسروی
6- تاریخ مشروطه نوشته مهدی ملک زاده
7- تاریخ طبری (یکی از غولهای تاریخ نگاری بعد از اسلام)