یه وجب خاکِ اینترنت

تا همین هفته پیش اصلا بوی عید نیومد چون خیلی خودم رو درگیر کارهام کرده بودم تا اینکه رفتم چهارشنبه سوری و تازه یادم اومد که ای داد بی داد یه چند روز دیگه عیده. فعلا خوب به پیشواز رفتم و یه سلمونی رفتم و موها رو سر و سامونی دادم. از الان هم کلی ایده و کار جدید دارم برای سال جدید که امیدوارم همشون رو انجام بدم.

پدر یار یه مغازه معروف مواد غذایی داره که کلی محصولات ایرانی و تنقلات ایرانی توش پیدا میشه. یعنی در واقع باید بگم از جوراب مرغ تا شیر آدمیزاد! این روزها هم حسابی شلوغ شده و من فعلا دو روزی رفتم تو مغازه کار کردم تا ببینم اگر شد روزهای دیگه هم برم البته توی همین گیر و دار عید. کلی ایرانی میاد و شیرینی و هفت سین و تنقلات می خره. این طوری خودم بیشتر تو حال و هوای عید رفتم. دیدن بچه کوچولوهای ایرانی که فارسی هم به زور حرف می زنن و میان ماهی قرمز می خرن و یا وسواس آدما برای انتخاب بهترین سبزه ها و سوال همیشگی مشتریها از من که "آقا این شیرینی ها تازس؟" و من باید برای چندمین بار تکرار کنم که بله و اینا هم تموم میشه و ما زود به زود میاریم.

تو سال جدید اگر وقت داشته باشم کلی نقشه برای این وبلاگ دارم هرچند که نامردها ما رو فیلتر کردن و خواننده هام خیلی کم شدن ولی چه کار میشه کرد؟ من یکی از رو نمی رم و می نویسم. برای سال جدید، در چند سال گذشته بسیار زیاد راجع به زندگی شخصی، جوانیم و اجتماع نوشته ام. فکر می کنم رسالتم رو به اندازه کافی در این قسمت انجام دادم. این وبلاگ الهام دهنده بسیاری در ادامه راه زندگیشون بوده. در سال جدید توی این وبلاگ سعی می کنم افق های آینده رو براتون بیشتر بیان کنم. ما جوانان ایرانی نیاز به دیدن افقهای جدید تکنولوژی و راه و روش زندگی داریم. درباره شعار شخصی امسالم خواهم نوشت. امسال می خوایم بترکونیم البته نه از نوع اکس و توهمش!