یه وجب خاکِ اینترنت

یه چند روزیه افتادم به جون لپتاپم و حسابی دارم خونه تکونیش می کنم. یه خوبیش اینه که هرچی بیشتر تو سوراخ سمبه هاش سرک می کشم، عکسهای جالب تری پیدا می کنم و غباری از روی خاطره های قدیم بر می دارم. همزمان دارم به دوستان اینترنتی و شبکه های مجازی دوستی هم یه سر و دستی می کشم.

همش 5 سال نیست که این دایره دوستان هی داره گنده و گنده تر می شه و خوب البته یه سری هم از توش می رن بیرون که طبیعیه اما دیدن عوض شدن چهره ها و تغییر پروفایلها و مزدوج شدن اکثریت دوستان، حاکی از یه نموره بزرگ شدن ما می کنه.

دیگه حالا اکثرا با همسراشون عکس دارن و هرکی هم که قربونش برم یه جای این کره خاکی ولو شده. اما چه حالی میده. آدم هرجا که بخواد بره کافیه یه سوت تلفنی، چیزی بزنه و بعدش خلاص. دخترهای شیطون دیروز و زنهای امروز. پسرهای کله خر دیروز و نسبتا جنتلمن های امروز. البته هنوز زوده که خیلی از ماها دست از کله خریامون برداریم چون هنوز سنی نداریم ولی باز هم تغییرات توی این مدت بسیار زیاده.

جمع و جور کردن این دایره دوستی هم خودش بساطیه. هرچند من هر کسی رو داخل این دایره راه نمی دم و کمی وسواس دارم ولی ماشالله قطرش همچین یه نمه گنده س و گاهی اوقات آدم از پسش بر نمیاد! چند روز پیشا یه ایمیلی داشتم از تنها دوست یمنی ام که یکی از دوستان دوران کالج بود. بچه خوب و سر به زیری بود و الان هم توی عربستان سعودی توی یه شرکت خوب مشغول به کاره. ایمیل زده بود و حسابی شاکی بود. می گفت آقا جان چندماهی هست که اصلا از ما خبری نگرفتی و نکنه فراموشمون کردی و غیرو.... خلاصه من هم مجبور شدم یه جوابیه دراز بنویسم که قربون شکلت هرکه از دیده رود از دل نرود. همچین الکی هم نیست که آدما کسی رو که دوست می پنداره از دست بده.

من فکر می کنم این رابطه دو طرفه س و همه یکدیگر رو بتونیم درک می کنیم. به دلیل مشکلات و مشغله زندگی گاهی ممکنه سراغی از کسی نگیریم(هرچند که من می دونم اطلاعات من از دوستانم بسیار بیشتر از سایرین هست چون برام مهم هستند) ولی دلیل نمیشه که آدم فکر کنه دوستی هم از بین رفته حالا اگر مدتی فاصله افتاد. امروزه هم که هرکی یه جای دنیا ولو هست. آخه من اگر بخوام یکی از بهترین دوستان زندگیم رو که الان در سیدنی زندگی می کنه ببینم باید چه کنم؟ در هر صورت خواستم بگم اونایی که وبلاگ دان و می نویسن از همونجا هواشون رو دارم. یه سری هم که می چتم و زنگ می زنم و یه سری هم ایمیل. اگه کسی از قلم افتاد یه ایمیلی بزن و یه ناز و عشوه ای البته نه از نوع شتری بیا که ما هم از دلت دربیاریم. این دل بی صاحاب جا واسه همه داره. برگردم به فضولی در بین پروفایلهای ارکات خدا بیامرز و جاهای دیگه.