یه وجب خاکِ اینترنت

تحصیلاتم رو در شاخه آی تی گذروندم ولی عملا گرایش بسیار زیاد واحدهای درسی و همچنین علاقه من به بیزنس و تجارت آنلاین باعث شد که با دنیایی کاملا متفاوت آشنا بشم. بعدش سر یه دوراهی عجیب گیر کردم که بندازم توی کارهای مدیریتی یا برم مهندسی بخونم. دست روزگار انداخت ما رو سوئد و رشته مهندسی ناب که پدرم رو درآورد چون اساسا ذهن من برای ذهنیت یک مهندس ساخته نشده. توی این گذار(!) دنیای وب دیوانه ام کرد

وب 2 و موج عظیم تحولاتش خیلی داره خفن میشه. خیلی جاها می تونم حدس بزنم که جهش ها، سویه ها و گرایش مارکت در کوتاه مدت به کجا خواهد رفت ولی بعضی وقتا چیزهایی هم می بینم که دود از کله ام بلند میشه. آخرینش همین پروژه آپولو بود که دکتر مزیدی نازنین با اون وبلاگ خداش معرفی کرده و راجع بهش توضیح داده و بعدیش هم توییتر بود که هر روز وقتی دارم فکر می کنم چه کارهایی که نمیشه باهاش کرد، مخم بیشتر سوت می کشه.

دنیای وب از یه جهت بسیار سریعه. انقدر سریع که حتی رسانه های بزرگ و کوچک ازش عقب می افتن و از امکاناتش استفاده نمی کنن بعلاوه مردم هم این وسط بسیار موثرن و به وضوح مشخصه که خیل عظیمی از کاربران اصلا نمی دونن داره چه اتفاقاتی اون وسط مسطا می افته. یه اثبات ساده اش هم اینه که کافیه بین دوستاتون چندتا از سرویس های جدید وب 2 رو بپرسید تا اونا به طور کلی فکر کنن اسم موجودات فضایی رو دارید بیان می کنید!

جا برای کار زیاده. هنوز بسیاری از سرویس ها از سرعت بالا برخوردار نیستند و باعث آزار کاربر یا لااقل من می شن. هنوز خیلی سرویس ها کاستی دارن که بوضوح مشخه و تابلوئه که باید بهش اضافه بشه. حتی غولهای گردن کلفتی مثل گوگل هم بسیاری از سرویس هاشون کاستی داره و یا اصلا خوش دست نیست و برای کاربر معمولی بسیار دردسر داره تا بتونه ازش استفاده کنه.

این وسط روان شناسی سایتها و چگونگی ایجاد سایت به بهترین نحو ممکن برای کاربر رو نباید از یاد برد. چیزی که به عنوان human computer interaction ازش یاد می کنن و در سوئد بسیار تبش بالاست و هر روز داره شرایط کاریش بهتر و بهتر میشه و شرکتهای بیشتری متخصصین این چنینی رو همکاری دعوت می کنن.

اونچه که من رو به دنیای وب علاقه مند کرده شانس دادن به همه و به طور مساویه. اینکه صدای شما می تونه در کمترین زمان ممکنه به گوش همه برسه. اگر راهش رو بلد باشید که واقعا کار سختی هم نیست می تونید هنرتون رو، سخنتون رو به گوش یه دنیا برسونید و همه اینها در کمال ناباوری مجانی هستند.

سیستم های اشتراک تصاویر، صوت و فیلم بسیاری مثل قارچ داره هر روزه سر در میاره. سیستمهایی که با موبایل کار می کنن و اطلاعات رو به راحتی و مجانی روی موبایل می فرستن. سایتهای به اشتراک گذاری فایلها و کتاب و متون. راه برای شما بازه. اگر کارگردان فیلمهای کوتاه هستید یوتوب در اختیار شماست. حتی سایتهای بسیار تخصصی هم راه افتادن. مثلا سایت اشتراک گذاری فایلهای تصویری فقط آموزشی یا فقط پزشکی. اگر عکاس زبر دستی هستید سایت های بسیار برای ادیت و ویرایش آنلاین عکس و سپس به اشراک گذاریش وجود داره و هر روز هم داره بیشتر میشه.

من همیشه آرزوم بوده که در جایی کار کنم که بیشترین اثر رو روی بقیه داشته باشم. هیچ وقت یادم نمیره وقتی داشتم مصاحبه ای رو می خوندم از یکی از کارکنان گوگل که میگفت من بر روی سرویسی کار می کنم که در حدود 300 میلیون کاربر دنیا ازش استفاده می کنن! تصورش رو بکنید یعنی تفکر و نتیجه کار شما روی روزمره 300 میلیون نفر اثر خواهد گذاشت. این واقعا زیباست. حال اگر آدم خوشفکری باشید و با توجه به کامنت کاربرها و هم تیمی های باهوشتون بتونید سکان این کشتی رو به خوبی هدایت کنید چقدر زیبا و منحصر به فرد خواهد بود. اینکه چطور بشه با کاری که انجام بدی، زندگی میلیونها نفر رو راحت تر کنی و امکانات بیشتری بهشون بدی.

شاید زمانی اینها آرزوهای بسیار سخت و دست نیافتنی بود اما امروزه فقط همتی بلند می خواد و تلاش شبانه روزی و رسیدن بهش دور از دسترس نیست. یه جورایی دارم توی این دنیای دیجیتال غرق می شم. مجبور شدم از بسیاری از علائق قبلی بزنم فقط و فقط برای اینکه بتونم از اخبار روز این دنیای سایبر مطلع بشم و آرزوم اینه که به زودی من هم به جرگه این حرکت بپیوندم. گاهی با خودم فکر می کنم آدمهایی که از زور بیکاری خودشون رو می کوبن به در و دیوار و هیچ هدفی و شوقی برای انجام یه کار مثبت ندارن، چی فکر می کنن. نمی دونم شاید وظیفه من و امثال منه که بهشون انگیزه و ابزار لازم بدیم برای حرکت و نوع آوری و تکاپویی. آرزوهام رو در تکه ای فایل دیجیتالی نوشتم. آرزوهایی که همه بزرگن و آرام آرام جامعه عمل بهشون می پوشنن. این رو مطمئن باشید. از زیر صفر تا هزار. پس بشمار. در ضمن اگر داشتم غرق می شدم لطفا تیوپ نجات رو یکی بندازه :)