یه وجب خاکِ اینترنت

از وقتی که پایم به خارج از کشور باز شد، هربار پدرم از من درباره کانادا رفتن می پرسید و اینکه آیا اقدامی کرده ام یا خیر. من که تازه از ایران خارج شده بودم تمام قوا و تمرکزم برای پیدا کردن کار و گرفتن مدرک لیسانسم بود و هیچ اهمیتی به کانادا نمی دادم اما در خلال اون مدت و حتی این تقریبا دو سالی که در سوئد هستم از دوستانم و کسانی که پرونده باز کرده بودن برای مهاجرت و حتی مهاجرت کرده ها کلی سوال و سین جین کردم و سیستم کانادا حسابی دستم اومد. در یک کلام کانادا برای من هرگز کشور مقصدی نخواهد بود و اگر می خواید بدونید چرا این مطلب رو بخونید.

تنها مساله مثبتی که من می تونم نسبت به کانادا داشته باشم اینه که این کشور در یه مقطع زمانی درهای مملکتش رو به روی پناهنده ها و پناهجویان باز کرد و خیلی ها رو سر و سامون داد. یه نگاهی که اطرافمون بندازیم توی قوم و آشنا حتما تک و توکی رو خواهیم دید که به کانادا پناهنده شدن و زندگی خوبی رو شروع کردن اما به قولی دوران خوش اون موقع رو لولو برد. الان سالهاست که کانادا سیستم مزخرف امتیاز بندی عجیب و غریبش رو ابداع کرده.

برای من از همون ابتدا این سیاست امتیاز بندی و توجه بیش از حد به سابقه کاری و تحصیلات با سیستم زیر ساختاری کانادا جور در نمیومد. از یه طرف دولت کانادا مدعی میشد که به شدت در حال رشده و نیاز به مهاجر داره(هنوز هم این ادعا رو می کنه) و از یه طرف سیستم امتیاز بندیش راه رو برای اکثریت قریب به اتفاق متخصصین کارهای زیر ساختاری مثل راننده اتوبوس و کارگر و نجار و غیرو که نیازی به سطح علمی بالا ندارن رو هم بسته بود.

متاسفانه هنوز که هنوزه هم این سیستم هست. البته الان کمی تغییر کرده اما چنگی به دل نمی زنه. من هرگز در کشور کانادا نبوده ام اما بارها و بارها با بچه هایی که چه دانشجو و یا شاغل و یا به نحوی مهاجر به اون مملکت بودن صحبت کردم و همگی شاکین. بازار کار در کانادا افتضاحه( استثناهای تک و توک رو بگذارید کنار). کانادا خیل عظیمی از متخصصین و تحصیل کرده ها رو گرفته اما یا این بدبختا باید دوباره وارد دانشگاه بشن و مدرک مورد تایید کانادا بگیرن و یا به تور غیر آشکار مورد تبعیض کاری قرار می گیرن و بهانه رسمیش هم این که با فرهنگ کانادا آشنایی ندارن. گویا اصلا عجیب نخواهد بود که راننده تاکسی و شوینده توالت و مکدونالدی دارای مدرک دکترا بشه.

در هر صورت برای پشتیبانی از حرفام می تونید رجوع کنید به این مستند تقریبا بیست دقیقه ای که در دو قسمت در یوتوب قرار داده شده و فقط نگاه کنید ببینید وزیر مشنگ مهاجرت کانادا چطوری جواب گزارشگر رو میده. مجری ازش می پرسه که آقا جان شما امید بسیاری رو تباه کردی و با زندگی یه عالمه ملت داری بازی می کنی بعد ببین به چه فضاحتی جواب می ده و انگار طرف شوت و یا خودش رو به شوتی می زنه. اینم یه گواه دیگه که هیچ وقت کشور مقصد دلش برای شما نسوخته. حالم خراب شد اصلا این مستند رو دیدم. حالا هی بابام بگه پاشو برو کانادا. عمرا پرونده باز کنم و چهار سال تو صف باشم که تازه برم اونجا به بیکارا اضافه شوم. بشین تا برم!

مستند درباره کانادا - قسمت اول
مستند درباره کانادا - قسمت دوم