یه وجب خاکِ اینترنت

این مدت شبا تلویزیون دیدم، ببینم این همه ملت تلویزیون می بینن چی توش داره. یه سری برنامه ها واقعا جالب بودن مخصوصا برنامه هایی که تم آموزشی داره مثلا یه برنامه بود "سوپر ننی" یه خانومه به خانواده ها کمک می کنه که مشکلشون رو با بچه ها حل کنن. یا یه برنامه دیگه که مسابقس برای دخترا که تو هر مرحله یه نفر حذف میشه و موضوعش هم "مدل شدن" هست. دیشب خیلی باحال بود. ازشون خواستن که بدون سینه بند با یه پسر مدل تو تخت عکس بندازن، اکثرا خجالت می کشیدن یا ناراحت بودن و براشون اصلا آسون نبود. برنامه های این طوری رو دوست دارم که به بقیه کمک می کنن به آرزوهاشون برسن ولی بقیه برنامه آشغال.

تبلیغاتم اولش خوبه ولی بعدش که دیگه همه رو می بینی و تکراری میشه واقعا تهوع آور میشه. همون اینترنت از همه بهتره. این همه سال تلویزیون نداشتم یا اگر داشتم نگاه نکردم، هیچ اتفاقی هم نیافتاد به هر کسی هم که می گم یه نیشخندی می زنه و میگه همچین چیزی هم از دست ندادی!