یه وجب خاکِ اینترنت

کشورهای اروپایی به شدت به مالیات شهروندانشون وابسته هستند. دلیلش هم اینه که این کشورها منابع طبیعی محدودی دارن و مثل ایران نیست که قربونش برم از هر یه هکتار خاکش یه معدن بزنه بالا! به همین دلیل هرچقدر سیستم های دولتیشون عقب افتاده باشه اما ارگانهای مالیاتی و اداره هایی که جیب ملت رو خالی می کنن همیشه با پیشرفته ترین تکنولوژی روز مجهز شدن.

دیروز زنگ زدم اداره مالیات که ببینم برگه ام رو دریافت کردن یا نه. دیدم منشی کامپیوتری دارن و شروع کرد به حرف زدن و غیرو. اما اونچه که باعث تعجب من شد این بود که این منشی کامپیوتری در واقع یه نرم افزار تشخیص صدای بود چون اصولا این منشی ها به ازای هر سرویس یه شماره معرفی می کنن که شما شماره خدمات مورد نظر رو فشار می دید و به اون بخش میره اما این یکی دیگه آخرش بود. باید گزینه رو تکرار می کردی و بعدش صدا رو تشخیص می داد و ازت می پرسید که منظورت اینه و بعد تایید می رفت مرحله بعدی. حتی شماره ثبت شخصی ام رو هم که پرسید باید براش هجی می کردم و بعدش خودش یه بار هجی کرد و گفت اینه شماره ات؟ فکم افتاد خلاصه. تازه بعدشم که من رو وصل کرد به منشی خانومی که جواب سوالم رو بده، از قبل اون منشی همه اطلاعات من رو داشت و در عرض 5 ثانیه جوابم رو داد. عملا بایکوت شدم.

نمی دونم تو ایران از این سرویس ها هست و واقعا مثل آدم کار می کنه یا نه ولی هر موقع فکر می کنم که مردم ما برای یه شماره موبایل ساعتها در صف اداره پست و مخابرات می ایستادن و بعضا با هم دعوا و کتک کاری هم می شد و موبایل رو به قیمت یک میلیون تومان باید تهیه می کردن در صورتی که در کشور جنوبی ایران که امارات باشه فقط با چهل هزار تومان و ده دقیقه وقت یک سیم کارت تحویلت می دادن، اون وقت واقعا نا امید می شم.

ما ایرانی ها مردمان عجیبی هستیم و هر روز بر شگفتی من از این همه بی عرضگی و خم شدنمون زیر بار ظلم، افزوده میشه هرچند که هر فرهنگ یه ملت رو ریشه در تاریخش باید دید. قرنهای قرن عین گاو زیر یوغ دیکتاتورهای مختلف بودیم از هر نوع و سلفش. خونخوار و چشم درآر و زنباز و بی شعور و شکنجه کن و هر نوعیش رو که بخواید در ایران زمین یافت می کنی. مردم همیشه در کشور ما رعیت بودن و در حد گوسفند شمرده شدن. قرن بیست و یکمه. امیدوارم هممون بفهمیم که ما انسانیم و گوسفند نیستیم.