« مستی و راستی | Main | سالن خنده »

بازگشت به صفحه اصلی وبلاگ

خونه بیخ گوش دفتر کار

اگر خواستید کسی رو نفرین کنید بهش بگید انشالله تو دوبلین دنبال خونه بگردی بس که شرایط اینجا مزخرفه برای پیدا کردن خونه. همه عالم و آدم هم ازش می نالن و خود بر و بکس ایرلندی ساکن دوبلین هم کاملا واقفن! باری به هر جهت خونه قبلی اینجانب یک ساعت از محل کار دور بود و می بایست هر روز سوار اتوبوس می شدم و هلک و پلک پاشو بیا سر کار و چون روزی 12 تا 13 ساعت کار می کنم و دیگه واقعا جون برگشت با اتوبوس رو نداشتم.

بالاخره دل رو زدم به دریا و شانس هم یار بود و یه خونه گیر آوردم بیخ گوش دفتر کار. از درب اتاق خواب تا درب اتاق کار سر جمع شما بزن دو دقیقه.هاها.... البته کمی گرونه ولی خب عالیه. من هم اینجا واسه خودم صفا می کنم. هنوز هم که نگفتم کجا کار می کنم چون یه جورایی مثل بمب می ترکه. می گذارمش سر فرصت تا دلتون حسابی آب بشه. در ضمن در فکر اینم که وبلاگ رو با سیستم بلاگر تطبیق بدم که متاسفانه یه مشکل جزئی هنوز باعث جلوگیری از این کار شده. بلکه از فیلترینگ دربیاییم.

TrackBack

TrackBack URL for this entry:
http://www.cyberpejman.com/cgi-bin/mt/mt-tb.cgi/312

Comments

man midunam koja kar mikoni,
google
;)

جوری می نویسید انگار در کره ماه کار پیدا کرده اید. برایتان خوشحالم که تا این حد از کار و وضعیتان راضی هستید ولی اینقدر پز دادن صحیح نیست. ممکن است کسی که در داخل ایران زندگی می کند خیلی هیجان زده شود از اینکه مثلا شما در مایکروسافت یا گوگل کار میکنید و فکر کند خوشبخترین آدم دنیا هستید ولی برای بقیه ای که بیرون از کشور هستند و ممکن است خودشان برای همین شرکتها (یا شاید مهمتر!!!) کار کنند این طرز حرف زدنتان کمی خنده دار است. خیلی از دانشمندان ایرانی در ناسا و هزار شرکت دیگر کار می کنند و هیچ بمبی هم منفجر نشده است!
---------------------------------------------------------------------
سهیل جان، اینجا گاهی یه چیزایی می نویسم که بین من و خوانندگا قدیمی این وبلاگه. اونا که روحیات من رو می شناسن خودشون می فهمن منظورم چیه. حالا شما خودت رو ناراحت نکن. همه اون ایرانی ها هم افتخار من بوده اند. امیدوارم این اخلاق رو نداشته باشی که بخوای از همه چیز ایراد بگیری.

منزل نو مبارک!

مایکروسافت؟

منم حدس می زنم گوگل باشی;)

منم حدس می زنم گوگل باشی;)

درود. نه عزیز، همچین آدمی نیستم و احساسی که توی این مدت کوتاهی که نوشته‌هات رو می‌خونم بهم دست داد نوشتم. مرسی از توجه‌ات. شاد باشی.

Post a comment

(If you haven't left a comment here before, you may need to be approved by the site owner before your comment will appear. Until then, it won't appear on the entry. Thanks for waiting.)


بازگشت به صفحه اصلی وبلاگ